Uzasadnienie
Pismami z dnia 25 kwietnia 2013 r. P. S. oraz E. S. wnieśli skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2013 r. [...] (P. S.) oraz na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 marca 2013 r. nr [...] (E. S.) w przedmiocie orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku kwoty zobowiązania podatkowego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 r., które zostały zarejestrowane pod sygnaturami I SA/Sz 495/13 (P. S.) oraz I SA/Sz 496/13 (E. S.).
Na podstawie przepisu art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd zarządził połączenie tych spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia oraz sprawę dalej prowadzić pod sygnaturą I SA/Sz 495/13.
Na rozprawie w dniu 7 listopada 2013 r. pełnomocnik organu poinformował, że w dniu 16 maja 2013 r. Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wydał wobec skarżących decyzje ustalające im zobowiązania podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 r. oraz przedłożył kserokopie pierwszych stron tych decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego ma miejsce wówczas, kiedy w toku postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja zostanie pozbawiona bytu prawnego, np. wskutek jej wygaśnięcia.
W postanowieniach z dnia 19 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II FSK 1970/10 oraz o sygn. akt II FSK 1970/10 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że: "Wbrew stanowisku Sądu pierwszej instancji, Naczelny Sąd Administracyjny jest zdania, że umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., następuje także w przypadku, gdy przed rozstrzygnięciem przez wojewódzki sąd administracyjny skargi na decyzję w sprawie zabezpieczenia, wydanej w trybie art. 33 § 1 i § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, decyzja ta wygasła z mocy prawa.
Dla porządku jedynie wypada przypomnieć, że w uchwale 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 1/11 stwierdzono, iż wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu na podstawie art. 33a § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) powoduje bezprzedmiotowość postępowania odwoławczego dotyczącego tej decyzji i konieczność zastosowania art. 233 § 1 pkt 3 tej ustawy (ONSAiWSA 2012/1/2, LEX nr 964562). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, przytoczone w uzasadnieniu tej uchwały argumenty, przemawiające za stanowiskiem, że postępowanie jest bezprzedmiotowe w sytuacji, w której nie istnieje przedmiot zaskarżenia, mogą zostać w pełni odniesione do rozpatrywanego przypadku, w którym decyzja Dyrektora Izby Skarbowej orzekająca o zabezpieczeniu wygasła po upływie 14 dni doręczenia decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego.
Bezsporną w sprawie okolicznością jest fakt, iż doręczenie decyzji wymiarowej miało miejsce w dniu 8 lutego 2010 r., a zatem decyzja o zabezpieczeniu wygasła przed rozpatrzeniem skargi tę decyzję przez Sąd pierwszej instancji (tj. przed datą 26 maja 2010 r.). Zdaniem NSA jest rzeczą oczywistą, że jeżeli do dnia orzekania przez sąd pierwszej instancji, zaskarżony akt administracyjny przestał istnieć w obrocie prawnym, postępowanie sądowoadministracyjne mające na celu ocenę legalności tego aktu staje się bezprzedmiotowe i w związku z tym winno zostać umorzone na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.".
Uwzględniając wyżej przywołane uzasadnienia postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz mając na względzie okoliczność, że do dnia orzekania w tej sprawie, zaskarżone akty administracyjne mające za przedmiot orzeczenie o zabezpieczeniu przestały istnieć w obrocie prawnym wskutek ich wygaśnięcia poprzez wydanie decyzji ustalających skarżącym zobowiązania podatkowe, postępowanie sądowe w sprawie oceny legalności zaskarżonych aktów należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a.