Uzasadnienie
Uzasadnienie:
Pismem z dnia 27 lutego 2009 r. M.K. wniosła o zwolnienie jej zobowiązku uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 kwietnia 2008 r. odmawiające jej sprostowania wyroku tego Sądu z dnia 19 grudnia 2007 r. sygn. akt I SA/Sz 498/07.
W wniosku M.K. podała, że zaprzestała prowadzenia działalności gospodarczej na skutek pożaru lokalu i jego późniejszej dewastacji. Oświadczyła, że jest osobą rozwiedzioną od 2004 r. i obecnie nie pracuje. Do sierpnia 2008 r. mieszkała wraz z córką w domu brata, zajmując jeden pokój, jednakże "została z niego wyrzucona ze względu na konflikt z bratem". Jak podała, w okresie ostatnich czterech miesięcy nie miała miejsca stałego zamieszkania i zamieszkiwała u różnych ludzi w trakcie wykonywania dla nich doraźnych prac w zamian za utrzymanie i możliwość przenocowania.
W oświadczeniu o stanie majątkowym wnioskodawczyni podała, że nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, papierów wartościowych ani innych przedmiotów wartościowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych dotyczy osób, które z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, a odmowa udzielenia im pomocy doprowadziłaby do zamknięcia przed nimi możliwości dochodzenia praw przed sądem. Udzielenie prawa pomocy jest bowiem formą dofinansowania strony z Budżetu Państwa i powinno mieć miejsce jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w których zdobycie środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe.
Mając to na względzie, Sąd oceniając sytuację wnioskodawczyni wynikającą z wniosku o przyznanie prawa pomocy stwierdził, że w chwili obecnej zachodzą okoliczności, które dają podstawę do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wnioskodawczyni nie prowadzi już działalności gospodarczej, nie posiada stałego źródła dochodu i utrzymuje się z dorywczych prac.
Ponadto, jak podała M.K., nie mieszka w domu brata (dotychczas zajmowała budynek gospodarczy) i nie ponosi żadnych kosztów związanych z opłatami za gaz, energię itp. W chwili obecnej mieszka u obcych ludzi w zamian za świadczenie pracy.
Powyższe okoliczności zadaniem Sądu świadczą o tym, że wnioskodawczyni nie posiadając stałego źródła dochodu, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania i nie stać jej na opłacenie pełnomocnika. Również ze względu na jej sytuację rodzinną i mieszkaniową nie będzie w stanie samodzielnie prowadzić sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.