Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 czerwca 2014 r. odrzucił skargę [...] na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 rok. Przesyłkę zawierającą ww. orzeczenie doręczono Skarżącemu w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. w dniu 22 lipca 2014 r.
Pełnomocnik Skarżącego w dniu 25 września 2014 r., wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Skarga została sporządzoną i podpisana przez pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Art. 178 p.p.s.a stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną (...).
Z powyższego uregulowania prawnego wynika, że strona, która nie zgadza się z postanowieniem wydanym przez wojewódzki sąd administracyjny, ma prawo je zaskarżyć poprzez wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ustawodawca w art. 177 § 1 p.p.s.a. ustanowił wymóg złożenia skargi w sądzie, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Podkreślić należy, że z powyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na posiedzeniu niejawnym Sąd nie bada skargi kasacyjnej pod względem merytorycznym, lecz sprawdza jedynie czy skarga kasacyjna spełnia warunki formalne, m.in. czy została wniesiona w ustawowym terminie.
Jak wynika z okoliczności rozpatrywanej sprawy, odpis tego postanowienia doręczono Skarżącemu w dniu 22 lipca 2014 r., a doręczenie to nastąpiło w trybie określonym w art. 73 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Zgodnie z § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
Z uwagi na to, że odpis postanowienia doręczono w dniu 22 lipca 2014 r., trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 21 sierpnia 2014 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolny od pracy. Strona skarżąca we wskazanym terminie nie wniosła skargi kasacyjnej do sądu.
Wobec tego, mając na uwadze okoliczność, iż skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego została wniesiona z uchybieniem terminu (a do skargi nie załączono wniosku o przywrócenie terminu do jej złożenia), należało uznać ją za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzec jak w sentencji.