Uzasadnienie
Pismem z dnia 5 czerwca 2018 r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów egzekucyjnych za nieuzasadnione.
Na rozprawie w dniu 12 września 2018 r. skarżąca oświadczyła, że wycofuje skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302); zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie.
Według sądu, takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą, wobec czego cofnięcie skargi uznać należało w pełni za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 p.p.s.a. - postanowił umorzyć postępowanie. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrócono skarżącej wpis od skargi.