Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 5 czerwca 2012 r., sygn. akt I SA/Sz 508/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę J. C. złożoną pismem z dnia [...] r. na wezwanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz., wystosowane przez wymieniony organ w trybie art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej, a więc w toku postępowania administracyjnego (pismo z dnia [...] r. znak [...]).
W postanowieniu Sąd wskazał, że skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, gdyż pismo SKO w Sz. z dnia [...] r., w którym J. C. został wezwany do sprecyzowania swojego żądania z dnia 24 lutego 2012 r. skierowanego do tegoż, nie mieści się w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270, – zwanej dalej "p.p.s.a.").
Pismem złożonym w Sądzie w dniu 19 czerwca 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) J. C. wniósł skargę kasacyjną na powyższe postanowienie. Skarga ta została osobiście sporządzona przez skarżącego.
Sąd zważył co następuje
Zgodnie z art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a., wstępnej kontroli skargi kasacyjnej dokonuje wojewódzki sąd administracyjny. Kontrola ta ogranicza się do zbadania zachowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jej dopuszczalności oraz dochowania wymogów formalnych.
W ocenie Sądu skarga kasacyjna na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 czerwca 2012 r., osobiście sporządzona i wniesiona w dniu 19 czerwca 2012 r. przez J. C. jest niedopuszczalna z przyczyn wskazanych w art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a.
Zgodnie z treścią art. 175 § 1 i 3 ww. ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego lub - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego. Powołana ustawa wprowadza od tej zasady wyjątek, dopuszczając w art. 175 § 2 i 3 sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby (sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych).
Z akt sprawy nie wynika, aby J. C. należał do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1-3 ustawy. Sąd doręczając skarżącemu postanowienie z dnia 5 czerwca 2012 r. o odrzuceniu skargi, pouczył stronę w piśmie dnia 8 czerwca 2012 r. (data doręczenia 13 czerwca 2012 r.) o wymogach formalnych wniesienia skargi kasacyjnej. Wnosząc skargę kasacyjną skarżący nie wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata (radcy prawnego, doradcy podatkowego) z urzędu.
W tej sytuacji niedochowanie przez stronę wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do skargi kasacyjnej na postanowienie z dnia 5 czerwca 2012 r. o odrzuceniu skargi jest równoznaczne z brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a.
Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.