Uzasadnienie
A.Z. pismem z dnia 29 grudnia 2010 r. wniósł skargę na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia składek na ubezpieczenie społeczne wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu skargi strona opisała przyczyny powstania zaległości, jak również wskazała na jej obecną sytuację materialną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Na podstawie przepisu art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na podstawie zaś art. 61 § 3 zdanie 1 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Na wstępie wskazać należy, że wskazana w powołanym przepisie instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji dotyczy tylko takich sytuacji, w których akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Innymi słowy, przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się jednak do tak rozumianego wykonania. W piśmiennictwie wskazuje się, że do wykonania nie kwalifikują się m.in. wszelkie akty administracyjne odmowne. Rozstrzygnięcia odmowne nie posiadają bowiem przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (vide: T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarza, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295).
W przedmiotowej sprawie wniosek A.Z. dotyczy właśnie takiej sytuacji, a mianowicie wstrzymania wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek ubezpieczeniowych. Zarówno więc zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja, jako rozstrzygnięcie odmowne, nie podlegają wykonaniu, gdyż nie mają one przedmiotu wykonania (tj. nie określają praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (np. w drodze egzekucji).
W tej sytuacji, wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu - na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzeczono jak w sentencji.