Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w S. decyzją z [...], wydaną w trybie odwoławczym, utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z [...] odmawiającą D. S. stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za [...] w kwocie [...].
Z dokonanych ustaleń wynika, że D. S. prowadzący działalność gospodarczą pn. "K" i będący zarejestrowanym podatnikiem VAT w deklaracji [...] za [...] zadeklarował podatek należny podlegający wpłacie do Urzędu Skarbowego w kwocie [...] i podatek ten zapłacił.
Następnie wnioskiem z dnia [...] podatnik wystąpił o stwierdzenie nadpłaty w kwocie [...] za [...] składając odpowiednią korektę deklaracji [...]. W uzasadnieniu wniosku podatnik podał, że w [...] dokonał sprzedaży towarów na rzecz firmy pn. "X" prowadzonej przez tego córkę, B. P., udokumentowanej fakturami VAT: nr [...] na kwotę brutto [...], w tym podatek VAT [...],[...] na kwotę brutto [...], w tym podatek VAT [...].
Nabywca towaru, B. P. nie zapłaciła należności za towar, bowiem w dniu [...] zmarła.
Zagadnienie z postanowieniem Sądu spadkowego D. S. ustanowiony kuratorem spadku przejął towary pozostawione przez zmarłą córkę i dokonał ich zwrotu na rzecz jej wierzycieli, w tym przejął towary sprzedane przez siebie na jej rzecz w [...] bez udokumentowania fakturą VAT i następnie sprzedał je ponownie z odprowadzeniem podatku należnego VAT.
W ocenie podatnika doszło do ponownego /podwójnego/ opodatkowania podatkiem VAT tych samych towarów.
W ocenie organów podatkowych, w świetle art. 2, art. 5, art. 6 ust.1 i 4, art. 10 oraz art. 26 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) dokonana w [...] sprzedaż towarów na rzecz B. P. podlegała opodatkowaniu, a wykazany w w/w fakturach VAT oraz w deklaracji [...] podatek był podatkiem należnym. Nie było zatem podstaw z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej do stwierdzenia nadpłaty za [...]. Podkreślono, że nadpłata powstała w wyniku nienależnie uiszczonego podatku występuje tylko wtedy, gdy na podatniku nie ciążył obowiązek podatkowy. Sytuacja taka w sprawie nie miała miejsca. Okoliczność, że sprzedany w [...] towar, przejęty został następnie za długi i sprzedany ponownie po [...], nie ma wpływu na rozliczenie podatkowe VAT za [...], które było zgodne z przepisami ustawy o VAT.
Na skutek skargi D. S. Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. wyrokiem z dnia [...] sygn. akt [...] uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w G. z [...].
Z uzasadnieniem tego wyroku Sąd stwierdził, iż z formalnego punktu widzenia organy podatkowe słusznie uznały, że ponowna sprzedaż towarów podlegała opodatkowaniu i że bez znaczenia jest fakt, w jaki sposób podatnik wszedł w posiadanie tych towarów. Jednakże Sąd uwzględnił twierdzenia podatnika, że uzyskał on nieprawidłową informację z Urzędu Skarbowego, iż nie jest możliwe udokumentowanie zwrotu towaru z uwagi na śmierć podatnika nabywcy.
Prawidłowa informacja powinna wskazywać na tryb postępowania określony w art. 9 ust.5 i art. 6a ustawy o VAT pozwalający na uniknięcie podwójnego opodatkowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał też za możliwe umorzenie zaległości podatkowej na podstawie art.67 Ordynacji podatkowej.
Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez Dyrektora Izby Skarbowej, Naczelny Sąd Administracyjny w W. wyrokiem z dnia [...] uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu Sądowi.
Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wskazał na braki uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do tego, które z ustaleń zaskarżonej decyzji zostały przyjęte, a które nie. Wskazał też na bezpodstawność ustalenia, że podatnik został błędnie poinformowany co do sposobu postępowania w przypadku śmierci podatnika (córki), wobec braku jakichkolwiek dowodów, że zwracał się on do organu o taką informację, dla której przewidziano specjalny tryb postępowania w art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej. Zakwestionowano również wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego co do rozpatrzenia sprawy w oparciu o art. 67 Ordynacji podatkowej z uwagi na odrębność postępowania w tym zakresie oraz wymóg, by należność nie była kwestionowana, a w reasumpcji, z uwagi na brak podstaw do zastosowania tego przepisu w rozpatrywanej sprawie.
Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona, nie ma bowiem podstaw do uznania zaskarżonej decyzji za niezgodną z prawem.
Sąd uznaje, iż niesporne w sprawie jest, oraz wynika to ze zgromadzonych dowodów, że podatnik D. S. w [...] dokonał sprzedaży towarów na rzecz B. P. prowadzącej działalność gospodarczą pn. "X" udokumentowanej fakturami VAT nr [...] i nr [...], oraz, że podatek należny wynikający z tych czynności w kwocie [...] zadeklarował w deklaracji [...] oraz wpłacił do Urzędu Skarbowego.
W świetle art. 2, art. 5, art. 6 ust.1 i 4, art. 10 oraz 26 ustawy z 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym był to podatek należny podlegający odprowadzeniu do Urzędu Skarbowego.
Nie ma zatem podstaw z art. 72 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej do stwierdzenia nadpłaty.
Okoliczność, że nabywca towaru, B. P. nie zapłaciła należności za towar, nie ma znaczenia prawnego dla obowiązku zapłaty podatku należnego przez sprzedawcę. Sprzedając towar w [...] podatnik spełnił wszystkie warunki i był zobowiązany do zapłaty podatku należnego wynikającego z w/w faktur.
Bezzasadne zatem jest twierdzenie wniosku /powtórzone w skardze/, że doszło do podwójnego opodatkowania. Zdarzenia zaistniałe po upływie rozliczanego miesiąca [...] nie mają żadnego wpływu na określenie zobowiązania podatkowego za [...], które zgodne jest z prawidłową deklaracją podatkową [...] za ten miesiąc.
Twierdzenie skarżącego, że został błędnie poinformowany przez pracowników Urzędu Skarbowego co do sposobu postępowania w przypadku śmierci podatnika (nabywcy) należy uznać za bezpodstawne, bowiem w aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek potwierdzenia, by skarżący zwracał się do Urzędu Skarbowego o tego rodzaju informację w ogóle, a w szczególności w trybie art. 14a § 1 Ordynacji podatkowej – tym samym nie ma uzasadnienia ocena skutków nieprawidłowej informacji, której nie było.
Reasumując zaskarżona decyzja odpowiada prawu, nie było bowiem podstaw do stwierdzenia nadpłaty podatku VAT za [...], wobec czego nieuzasadniona skarga podlega oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.