Uzasadnienie
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. decyzją z dnia [...] nr [...], [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] odmawiającą [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Decyzja organu II instancji została doręczona skarżącej w dniu [...]. W decyzji zawarto pouczenie, iż stronie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...].
W dniu [...] (data nadania w placówce pocztowej) skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła, za pośrednictwem organu, skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 – dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie zaś stosownie do art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.
W przedmiotowej sprawie decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] została prawidłowo doręczona skarżącej w dniu [...]. W decyzji zawarto pouczenie o treści przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a..
W świetle powyższych uwag w niniejszej sprawie termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...], skargę natomiast złożono w urzędzie pocztowym w dniu [...]. Oznacza to, że skargę złożono z uchybieniem 30-dniowego terminu do jej wniesienia.
Z tej przyczyny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.