Uzasadnienie
Pismem z dnia 4 maja 2012 r. skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika E R, wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty połowy kwoty zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. wraz z odsetkami.
Pismem procesowym z dnia 1 sierpnia 2012 r. pełnomocnik skarżącego cofnął skargę na ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.