Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] r. znak: [...] w sprawie określenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2009 r. kwocie [...] zł
Decyzją z dnia [...] r. Burmistrza określił [...] zobowiązanie podatkowe w podatku od nieruchomości za 2009 r. w kwocie [...] zł.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, iż podatnik jest wieczystym użytkownikiem działki nr [...] przy ul. [...] zabudowanej budynkiem o pow. 96 m.kw., co ustalono na podstawie danych z ewidencji gruntów i budynków. W deklaracji na podatek od nieruchomości na 2009 r. podatnik wykazał:
- • budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 96 m.kw.
- • grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 400 m.kw.
- • grunty pozostałe o pow. 2.279 m.kw.
Organ podatkowy przyjął do podstawy opodatkowania:
- • budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. 96 m.kw.
- • grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow.2.679 m.kw.
Od powyższej decyzji Strona złożyła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w którym zarzucając, iż dane dotyczące działki nr [...] nie są zgodne z prawdą wniosła o uchylenie decyzji.
W uzasadnieniu Spółka podała, że działalność gospodarcza nie jest prowadzona na całej nieruchomości, lecz na 400 m.kw.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał iż godnie z przepisem art. 1 a ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) za grunty, budynki budowle związane z działalnością gospodarczą uważa się grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, chyba, że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.
Organ odwoławczy wskazał, iż w przedmiotowej sprawie bezsporne jest że podatnik jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...] stanowiącej działkę nr [...] o pow. 2.679 m.kw. oraz, że podatnik jest zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym podmiotem gospodarczym. Nieruchomość w ewidencji gruntów i budynków sklasyfikowana została jako inne tereny zabudowy.
Dalej organ zauważył, iż definicja gruntów, budynków i budowli określona w art. 1 a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie wskazuje warunku wykorzystywania nieruchomości na cele związane z działalnością gospodarczą. Sam fakt posiadania przez przedsiębiorcę nieruchomości nie stanowiącej użytku rolnego, z wyjątkami określonymi w tym przepisie, skutkuje tym, że budynek, budowla lub grunt jest związany z działalnością gospodarczą.
Spółka pismem z dnia [...] r.. złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...].
W uzasadnieniu skargi Spółka wskazała, iż działka nr [...] położona w [...] przy ul. [...] będąca jej własnością ma całkowitą powierzchnię: 2.679 m². Na działce znajduje się budynek magazynowy o powierzchni: 96m². Działka ta jest częściowo wynajmowana. Na tej wynajmowanej części działki osoby trzecie prowadzą działalność gospodarczą. Tą cześć Spółka deklaruje, jako grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej
Pozostała część działki nie jest wykorzystywana. Znajduje się na niej nieukończona i nie wykorzystywana do żadnych celów budowla.
Mając na uwadze powyższe Spółka uważa, że deklaracja złożona przez nią za rok 2009 jest poprawna i zgodna ze stanem faktycznym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności zaskarżonych decyzji z prawem.
W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a)-c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą skargi.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie, gdyż nie zachodzą podstawy do stwierdzenia, że zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 121, poz. 844 z 2006 r. ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają grunty. Według definicji legalnej zawartej w przepisie art. 1a ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy za grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej uważa się obiekty będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z wyjątkiem budynków mieszkalnych oraz gruntów związanych z tymi budynkami, chyba że przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.
Zgodnie z poglądem utrwalonym w orzecznictwie i doktrynie do uznania gruntu za związany z prowadzeniem działalności gospodarczej nie jest konieczne faktyczne wykorzystywanie nieruchomości na cele związane z działalnością gospodarczą, wystarczy bowiem sam fakt jej posiadania przez danego przedsiębiorcę (zob. m.in. L. Etel, S. Presnarowicz, G. Dudar, Podatki i opłaty lokalne. Podatek rolny. Podatek leśny. Komentarz, ABC, 2008 - komentarz do art. 1a ustawy; wyrok WSA w Białymstoku z 1 czerwca 2006 r. sygn. akt I SA/Bk 128/06; wyrok WSA w Poznaniu z 16 kwietnia 2008 r., sygn. akt I SA/Po 33/08, M. Podat. 2008/10/40).
W realiach niniejszej sprawy bezsporne jest, iż [...] jest wieczystym użytkownikiem działki nr [...] przy [...] o pow. 2.679 m.kw. zabudowanej budynkiem o pow. 96 m.kw.
W świetle przytoczonych powyżej regulacji prawnych stanowisko skarżącego zaprezentowane w skardze nie znajduje uzasadnienia prawnego.
Biorąc pod uwagę całokształt okoliczności Sąd nie stwierdził naruszeń prawa materialnego ani procesowego, które dyskwalifikowałyby zaskarżone decyzje. Wobec powyższego uznano, że skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).