Uzasadnienie
W dniu [...] r. (data stempla pocztowego) skarżący J. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. wpłynął wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na trudną sytuację materialną jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Stosownie do art. 247 ww. ustawy prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, iż zastosowanie powołanego przepisu jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie nasuwa żadnych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego" LexisNexis Warszawa 2008 s. 472 i 473, jak również postanowienie WSA w W. z [...] r. sygn. akt I SA/Sz 1064/08; dostępne na stronie internetowej www.nsa.gov.pl).
W przekonaniu Sądu skarga J. B. jest oczywiście bezzasadna. Przez oczywistą bezzasadność w rozumieniu art. 247 należy także rozumieć jej oczywistą niedopuszczalność co z kolei powoduje, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy (postanowienie NSA z dnia [...] r", [...], niepubl.). W niniejszej sprawie J. B. wniósł skargę na przewlekłość postępowania administracyjnego Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego. Powyższa skarga jest niedopuszczalna albowiem nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi a co za tym idzie nie podlega również zaskarżeniu w drodze skargi do sądu administracyjnego. Skarga na powyższe postanowienie jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 cyt. ustawy.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, iż skarga J. B. jest bezzasadna, zatem została spełniona przesłanka z art. 247 ww. ustawy umożliwiająca oddalenie wniosku o przyznanie prawa pomocy.
W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 247 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w sentencji.