Uzasadnienie
Pismem z dnia 3 lipca 2018 r. G. M. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...]; [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na realizację operacji " Modernizacja świetlicy wiejskiej [...]".
W odpowiedzi na skargę, Zarząd Województwa wniósł o umorzenie postępowania sądowego wobec uwzględnienia skargi, uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia i skierowania sprawy do ponownego rozpoznania.
Wezwaniem sądu z dnia 30 sierpnia 2018 r. zobowiązano skarżącą do ustosunkowania się do zawartego w odpowiedzi na skargę wniosku organu o umorzenie postępowania sądowego i wskazania, czy skarżąca podtrzymuje skargę czy ją wycofuje, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem przyjęcia, że skarżąca skargę podtrzymuje.
Pismem z dnia 5 września 2018 r. skarżąca oświadczyła, że w związku z uchyleniem zaskarżonego rozstrzygnięcia i uwzględnienia jej argumentów, wycofuje skargę z dnia 3 lipca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2018.1302); zwanej dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi zaś wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Cofnięcie skargi należy zatem do czynności dyspozycyjnych strony i jest niedopuszczalne jedynie wówczas, gdy może wywołać skutki, o których mowa w powołanym przepisie.
Według sądu, takie okoliczności w rozpoznawanej sprawie nie zachodzą, wobec czego cofnięcie skargi uznać należało w pełni za skuteczne.
W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie - na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 161 § 2 p.p.s.a. - postanowił umorzyć postępowanie.