Uzasadnienie
- V. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargę na opisaną na wstępie decyzję Dyrektora Izby Celnej w S..
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi do Sądu wpłynął wniosek Spółki o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2012 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącej przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Odpis tego postanowienia doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 8 sierpnia 2012 r.
W dniu 14 sierpnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), pismem oparzonym tą samą datą, pełnomocnik Skarżącej wniósł sprzeciw od opisanego powyżej postanowienia referendarza sądowego. Na piśmie tym, jak i załączonym do niego odpisie, pełnomocnik odcisnął pieczęć o treści: "B. D., radca prawny, [...]", nie złożył natomiast własnoręcznego podpisu.
Z uwagi na powyższe, pismem z dnia 21 sierpnia 2012 r., Sąd wezwał pełnomocnika Skarżącej do uzupełnienia wskazanego braku formalnego sprzeciwu – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania Sądu, pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi w dniu 24 sierpnia 2012 r.
W dniu 29 sierpnia 2012 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), pełnomocnik skierował do Sądu pismo, w którym wskazał, że (cyt.) "przesyłam w załączeniu podpisany sprzeciw z dnia 14 sierpnia 2012 r." Do pisma tego załączył pismo opatrzone datą 14 sierpnia 2012 r. zatytułowane "Sprzeciw od postanowienia w przedmiocie odmowy przyznania Skarżącej prawa pomocy", na którym – tak samo jak na pierwotnie wniesionym sprzeciwie – znajdował się wyłącznie znak odciśniętej pieczęci o treści: "B. D., radca prawny, [...]".
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, wydawanych przez referendarzy sądowych, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga uzasadnienia.
Sprzeciw, jako środek prawny umożliwiający kwestionowanie orzeczeń wydawanych przez referendarzy sądowych, powinien odpowiadać wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych (art. 46-47 p.p.s.a.), a w szczególności - w myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. – winien zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym za podpis uznaje się znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 maja 2011 r., sygn. akt I OZ 368/11, LEX nr 795331). Wymogu tego nie spełnia zatem ani umieszczenie na piśmie podpisu mechanicznie odtworzonego, ani przystawienie na nim pieczęci o określonej treści.
Nieumieszczenie na sprzeciwie podpisu strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika stanowi brak formalny tego środka, który podlega uzupełnieniu w trybie określonym przepisami art. 49 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W rozpoznawanej sprawie sprzeciw z dnia 14 sierpnia 2012 r. zawierał brak formalny w postaci braku podpisu. Pełnomocnik Skarżącej Spółki, pomimo stosownego wezwania Sądu, w wyznaczonym terminie (tj. do dnia 31 sierpnia 2012 r.), braku tego nie uzupełnił. Za takie działanie nie można bowiem uznać nadesłania do Sądu kolejnego egzemplarza pisma z dnia 14 sierpnia 2012 r. opatrzonego wyłącznie znakiem pieczęci pełnomocnika, a niezawierającego jego własnoręcznego podpisu.
W tym stanie sprawy, stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o odrzuceniu sprzeciwu.