Uzasadnienie
M. M. (dalej: "skarżący") działając przez pełnomocnika zawodowego pismem z dnia [...] r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o ograniczenie poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w [...] r.
Wezwaniem z dnia [...] r. zobowiązano pełnomocnika skarżącego do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczono w dniu [...] r. Termin do złożenia pełnomocnictwa procesowego upływał z końcem dnia [...] r. (poniedziałek).
W terminie do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi pełnomocnik skarżącego nadesłał pismo, w którym zamieścił wniosek o jej cofnięcie. Brak formalny skargi nie został uzupełniony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: p.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. W myśl art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
W sprawie, wezwano pełnomocnika skarżącego do złożenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W wyznaczonym terminie brak skargi nie został jednak usunięty, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Odnosząc się do pisma pełnomocnika o cofnięciu skargi w sprawie wyjaśnić jednocześnie należy, że wobec nieuzupełnienia braków formalnych, zaistnienie przesłanek do odrzucenia skargi wykluczało w niniejszej sprawie badanie dopuszczalności cofnięcia skargi, gdyż badanie takie możliwe jest dopiero po uzupełnieniu braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).
W tym stanie rzeczy - na podstawie powołanych przepisów - Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.