Uzasadnienie
W dniu [...] Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie wydał decyzję nr [...], w której określił A.B., dalej "podatniczka", wysokość zobowiązania podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2010 w kwocie [...] zł.
Ww. decyzja została doręczona podatniczce w dniu 1 czerwca 2015 r. w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.), dalej "o.p.".
W dniu 26 lutego 2016 r. (data nadania w polskim urzędzie pocztowym) podatniczka złożyła odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.
Dyrektor Izby Skarbowej w S. wydał w dniu postanowienie z dnia [...] nr [...], w którym odmówił podatniczce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji.
Podatniczka złożyła skargę na ww. postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. WSA w Szczecinie wydał w dniu 19 lipca 2016 r. postanowienie o sygn. akt I SA/Sz 567/16, w którym odrzucił ww. skargę podatniczki z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego w terminie (dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Dyrektor Izby Skarbowej w S. wydał w dniu postanowienie z dnia [...] nr [...], w którym stwierdził, że podatniczka wniosła odwołanie od ww. decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z uchybieniem terminowi.
Organ przytoczył treść art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 o.p. i wskazał, że ustawowy termin do złożenia odwołania upłynął w dniu 12 czerwca 2015 r., zaś podatniczka złożyła je w dniu 26 lutego 2016 r. Organ wskazał, że postanowieniem z dnia [...] odmówił podatniczce przywrócenia terminu do jego złożenia.
Podatniczka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na ww. postanowienie.
Zarzuciła organowi naruszenie art. 223 § 2 pkt 1 o.p. przez jego niewłaściwą interpretację i zastosowanie. Wniosła o uchylenie postanowienia i orzeczenie co do istoty sprawy. Skarżąca zaprzeczyła, aby decyzja była jej skutecznie doręczona, nie miała ona możliwości jej odebrania i nie była o tym facie zawiadomiona. Jej zdaniem, odwołanie złożyła w terminie, kiedy jej mąż W.B. dowiedział się o wydanej decyzji od Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. Organ, w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
Uchybienie terminowi oznacza niewykonanie określonej czynności procesowej przez stronę postępowania w ściśle określonym przez przepis prawa czasie.
W przypadku gdy nastąpi uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, który stosownie do art. 223 § 2 pkt 1 o.p. wynosi 14 dni, licząc od dnia doręczenia decyzji stronie, organ odwoławczy musi w trybie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
I tak też się stało w niniejszej sprawie.
Przedmiotową decyzję doręczono skarżącej w dniu 1 czerwca 2015 r., zaś odwołanie przez skarżąca zostało złożone w dniu 26 lutego 2016 r., tj. z uchybieniem terminu z art. 223 § 2 pkt 1 o.p. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia, organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia odwołania, lecz ma obowiązek wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu.
Ponadto, jak wynikało z akt, Dyrektor Izby Skarbowej w S. wydał w dniu postanowienie z dnia [...], w którym odmówił podatniczce przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji. Skarga podatniczki na ww. postanowienie została przez Sąd odrzucona postanowieniem z dnia 19 lipca 2016 r.
Podnoszony przez skarżącą w skardze zarzut, że nie otrzymała żadnej decyzji, ani informacji o awizowaniu przesyłki zawierającej, Sąd uznał za niezasadny.
Zgodnie z art. 150 § 1 pkt 2 o.p., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149, operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę operatora pocztowego. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (§ 1a). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 2).
Przepis ten wprowadza fikcję prawną doręczenia pisma. W konsekwencji strona nie ma możliwości obalenia skutku doręczenia płynącego z treści tego przepisu. Adresat może zatem nie tyle podważyć skutek doręczenia, co ma możliwość wykazania, że przepis ten w ogóle nie mógł być zastosowany albo też został zastosowany wadliwie. W szczególności adresat pisma może wykazać, iż dane wynikające z dowodu doręczenia nie są zgodne z rzeczywistością (C. Kosikowski, L. Etel i inni. Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wydawnictwo LEX 2013n do art. 150). Powyższego skarżąca nie wykazała.
Sąd zgodził się z organem, że procedura opisana w art. 150 o.p. została wyczerpana w niniejszej sprawie i przedmiotowa decyzja została skarżącej doręczona w ww. trybie w sposób prawidłowy. Powyższe skutkowało przyjęciem, że odwołanie od przedmiotowej decyzji zostało wniesione przez skarżącą z uchybieniem terminu z art. 223 § 2 o.p.
Wobec powyższych rozważań Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), skargę oddalił.