Uzasadnienie
Pismem z dnia 24 sierpnia 2010 r. "T" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] nr [...] odmawiającą stwierdzenia nadpłat w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umów pożyczek zawartych w latach 2007 – 2008 ze wspólnikiem Spółki H. Pismem z dnia 21 września 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie wszczętej ww. skargą na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wskazując, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 15 marca 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 731/09 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytanie prejudycjalne dotyczące zgodności z prawem wspólnotowym polskich przepisów przewidujących w latach 2007-2008 opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych pożyczek udzielanych spółkom przez ich udziałowców.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, uwzględniając ww. wniosek, postanowieniem z dnia 19 października 2010 r. zawiesił postępowanie sądowe, a w dniu 30 czerwca 2011 r. podjął je z uwagi na wydanie w dniu 16 czerwca 2011 r. wyroku przez Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Pismem z dnia 19 sierpnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w S. poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, że - uwzględniając skargę Spółki wniesioną na ww. decyzję ostateczną - uchylił w całości zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu podatkowego I instancji i stwierdził nadpłatę w podatku od czynności cywilnoprawnych. Załączając kopię tej decyzji, Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o umorzenie postępowania sądowego w sprawie.
Na rozprawie w dniu 24 sierpnia 2011 r. pełnomocnik skarżącej Spółki poinformowała Sąd, że ww. decyzję Spółce doręczono.
W tej sytuacji, Sąd uznając iż postępowanie w sprawie stało się bezprzedmiotowe – na podstawie przepisu art. 161 § 1 pkt 3 w związku z przepisem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – umorzył postępowanie. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie przepisów art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 201 § 1 tej ustawy.