Uzasadnienie
Skarga P. U.-H. T.&T. S. cywilnej
B. T. R. T. w G. (skarżący) o statusie producenta rolnego jest niedopuszczalna.
Jak wynika z przedstawionych sądowi akt postępowania przed Dyrektorem Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (organ) zaskarżona decyzja nie została prawidłowo doręczona, a tym samym nie weszła do obrotu prawnego.
Należy zauważyć, że w treści potwierdzenia odbioru korespondencji z zaskarżoną decyzją ujęta została nieprawidłowa nazwa spółki. Pomięto bowiem B. T.. Tymczasem według dokumentów dotyczących udzielenia pomocy finansowej producentowi rolnemu, nazwa spółki obejmuje także B. T. obok R. T..
Doręczenie miało nastąpić do rąk księgowej. Jednak jej imienia i nazwiska nie można jednoznacznie odczytać ze znaku graficznego postawionego na potwierdzeniu odbioru omawianej korespondencji. W treści analizowanego potwierdzenia odbioru korespondencji nie ma wzmianki o tym, że była to osoba upoważniona do przyjmowania korespondencji kierowanej do spółki. Przy znaku graficznym postawionym w miejscu na czytelny podpis odbierającego korespondencję nie ma pieczęci spółki. Tymczasem w przypadku innych doręczeń osoba przyjmująca korespondencję kierowaną do spółki składała czytelny podpis i posługiwała się pieczęcią spółki.
Co więcej, doręczyciel na potwierdzeniu odbioru omawianej korespondencji umieścił pieczęć, według której osoba odbierająca jest mu osobiście znana, co nie ma znaczenia z punktu widzenia ustawowych przesłanek skutecznego doręczenia. Z punktu widzenia prawa nie jest bowiem istotne kogo osobiście zna doręczający, który ma ustawowy obowiązek zadbać o prawidłowe wypełnienie formularza potwierdzenia odbioru korespondencji kierowanej do spółki, niezależnie od tego, czy zna odbierającego, czy też jest to dla niego osoba obca.
Tym samym nie można było skutecznie wnieść skargi do sądu administracyjnego, skoro decyzja organu z 23 lipca 2024 r. nie została wprowadzona do obrotu prawnego. W takich okolicznościach nie rozpoczął się bieg 30-dniowego terminu przewidzianego na wniesienie skargi do sądu administracyjnego, który jest liczony od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, o czym stanowi art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935 - P.p.s.a.). Nie może przy tym ulegać wątpliwości, że ustawodawca ma na uwadze doręczenie, które będzie spełniało wymogi przewidziane przez prawo, w tym przypadku przez art. 45 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2024.572 - K.p.a.) Przepis ten stanowi, że jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio (por. art. 10a ust. 1 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Dz.U.2023.1199).
Potwierdzenie odbioru przedstawione sądowi przez organ nie pozwala stwierdzić, że zaskarżona decyzja została doręczona zgodnie z art. 45 K.p.a. i w efekcie weszła do obrotu prawnego.
Należy podkreślić, że brak skutecznego doręczenia rozstrzygnięcia organu nie powoduje żadnych skutków materialnoprawnych ani procesowych, jakie powstają w przypadku prawidłowego doręczenia. W szczególności rozstrzygnięcie nie wchodzi do obrotu prawnego w rozumieniu art. 109 § 1 K.p.a. W konsekwencji nie rozpoczyna swojego biegu termin do wniesienia środka zaskarżenia, skargi do sądu administracyjnego. Organ nie może konwalidować tej wadliwej czynności. Zobowiązany jest jedynie do ponowienia doręczenia. W przypadku analizowanej czynności albo mamy do czynienia ze skutecznym doręczeniem, albo do takiego doręczenia nie doszło w związku z naruszeniem przepisów regulujących te czynności. Ocena skuteczności doręczenia ma więc charakter "zero-jedynkowy".
Zatem o wejściu decyzji do obrotu prawnego i o otwarciu terminu na złożenie środka zaskarżenia, skargi do sądu administracyjnego nie rozstrzyga okoliczność, że wspólnik, czy wspólnicy spółki faktycznie zapoznali się z jej treścią.
W dalszym postępowaniu organ uwzględni stanowisko prawne sądu. Zadba o prawidłowe doręczenie zaskarżonej decyzji, bowiem tylko wówczas decyzja ta wejdzie do obrotu prawnego i otworzy się termin na złożenie skargi do sądu administracyjnego.
Wobec powyższego sąd odrzucił niedopuszczalną skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, § 3 P.p.s.a.