Uzasadnienie
Gmina D., wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie projektu: "Budowa wraz z oznakowaniem ścieżki rowerowej wzdłuż ul. Z. w D. oraz w pasie drogi krajowej nr 23 na odcinku S. - S." w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013.
Pismem z dnia 23 kwietnia 2010 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] jako Instytucja Zarządzająca poinformował, że wniosek o dofinansowanie został pozytywnie oceniony pod kątem spełnienia kryteriów formalnych.
Pismem z dnia 26 maja Instytucja Zarządzająca poinformowała, iż wniosek został poddany ocenie środowiskowej i został oceniony negatywnie, gdyż nie spełniał wszystkich kryteriów dopuszczających w związku z tym został odrzucony z procedury ubiegania się o dofinansowanie.
Nie zgadzając się z oceną wnioskodawca złożył protest z dnia 8 czerwca 2010 r.
Złożony protest został rozpatrzony negatywnie. Informacja z dnia 8 lipca 2010 r. o negatywnym rozpatrzeniu protestu wpłynęła do Urzędu Miejskiego w D. w dniu 12 lipca 2010 r.
W dniu 26 lipca 2010 r. Gmina wniosła do tutejszego Sądu skargę, załączając tylko kserokopie dokumentów a nadto nie dołączając do niej załączników do wniosku o dofinansowanie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy te sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).
Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwana dalej p.p.s.a. - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na rozstrzygnięcia, akty, czynności i bezczynność określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Taką ustawą szczególną jest ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tj. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) – dalej zwana u.z.p.p.r.
W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy, po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r., wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust.
- 4. Skarga podlega opłacie sądowej.
Natomiast z ust. 5 art. 30c ww. ustawy wynika, że wniesienie skargi po terminie, o którym mowa w ust. 2, niekompletnej, bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust. 2, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.
Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. Jest to skarga z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą: wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji o wynikach procedury odwoławczej udZ. przez właściwą instytucję.
Wniesiona do tutejszego Sądu skarga przez stronę skarżącą nie jest kompletna w powyższym znaczeniu, albowiem nie załączono do niej wymaganych dokumentów, o których mowa w powyższym przepisie.
Pojęcie "skarga niekompletna" w rozumieniu art. 30 c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. odnosi się wyłącznie do braków w zakresie kompletności dokumentacji, która została szczegółowo określona w art. 30 c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. Braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30 c ust. 2 zd. 1 u.z.p.p.r. nie stanowią braków formalnych skargi w rozumieniu art. 57 p.p.s.a. i w konsekwencji nie podlegają usunięciu w trybie art. 49 p.p.s.a., lecz stosownie do art. 30 c ust. 5 pkt 2 powodują pozostawienie skargi bez rozpatrzenia bez wzywania do ich uzupełnienia (zob. także postanowienie NSA z dnia 29.04.2010 r., sygn. akt II GSK 420/10, postanowienie NSA z dnia 13.04.2010 r., sygn. akt II GSK 321/10).
Jednym z dokumentów decydujących o kompletności skargi jest wniosek o dofinansowanie, przez który należy rozumieć wniosek wraz z wymaganymi załącznikami, które stanowią jego integralną część (zob. także wyżej powołane postanowienia NSA). W niniejszej sprawie z załączonego do skargi wniosku o dofinansowanie wynika, że skarżący złożył do właściwej
Sygn. akt I SA/Sz 590/10 instytucji wniosek wraz z załącznikami, które wymienił w pkt I wniosku str. 27 i 28 wniosku. Tymczasem do Sądu spośród wymienionych we wniosku załączników skarżący nie złożył wraz ze skargą żadnego z załączników. Powyższe oznacza, że załączony do skargi wniosek o dofinansowanie jest niekompletny, co czyni również niekompletną złożoną skargę i skutkuje pozostawieniem jej bez rozpatrzenia.
Warto zwrócić uwagę, iż dołączone do skargi wniosek o dofinansowanie przedmiotowego projektu oraz informacja nie mają charakteru oryginalnego dokumentu, stanowią kserokopie dokumentów.
W tym stanie uznać należy, że do skargi, zgodnie z wymaganiami ustawy, nie dołączono wniosku o dofinansowanie oraz informacji w przedmiocie oceny projektu.
Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
Powyższy przepis nie został co prawda wyłączony dyspozycją art. 30e u.z.p.p.r., zgodnie z którym w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, z wyłączeniem art. 52–55, art. 61 § 3–6, art. 115–122, art. 146, 150 i 152 tej ustawy. Jednakże wniesienie skargi niekompletnej - tak jak w rozpatrywanej sprawie - obliguje sąd administracyjny do zastosowania art. 30c ust. 5 pkt 2 u.z.p.p.r. Przepis ten znosi bowiem stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (zob. postanowienie NSA z dnia 29 lipca 2009r. sygn. akt II GSK 568/09).
Wobec powyższego Sąd uznając, że skarga nie odpowiada warunkom przewidzianym w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., postanowił w oparciu o art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. pozostawić skargę bez rozpatrzenia