Uzasadnienie
Przedmiotem skargi jest indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego wydana z upoważnienia [...] z dnia [...] Nr [...] w której organ ten - nie podzielając stanowiska podatnika - uznał, że w świetle art. 29 ust 4a ustawy z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) w przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zmniejszeniu w stosunku do określonej w wystawionej fakturze, obniżenia podstawy opodatkowania podatnik dokonuje pod warunkiem posiadania, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym nabywca towaru lub usługi otrzymał korektę faktury, potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę towaru lub usługi, dla którego wystawiono fakturę.
Brak potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę, zdaniem organu, uniemożliwia obniżenie przez podatnika - sprzedawcę podatku należnego, niezależnie od okoliczności będących przyczyną takiej sytuacji.
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym dotyczącym interpretacji w/w przepisu zarysowały się rozbieżności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w wyroku z 9 września 2009r.
sygn. I SA/Po 632/09 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w K w wyroku z 30 listopada 2009r. sygn. akt I SA/Kr 1413/09 uznały, że warunek posiadania potwierdzenia otrzymania korekty faktury przez nabywcę jest konieczny dla skutecznego obniżenia podatku należnego przez podatnika - sprzedawcę, oraz, że przepis art. 29 ust. 4a ustawy o VAT nie narusza postanowień Dyrektywy 2006/112/WE z 28 listopada 2006r.
Natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w W w wyrokach z 30 września 2009r. sygn. akt III SA/Wa 742/09, z 5 października 2009r. sygn. akt
III SA/Wa 851/09, z 12 listopada 2009r. sygn. akt III SA/Wa 1255/09 uznał, że art. 29 ust. 4a ustawy o VAT sprzeczny jest z zasadami proporcjonalności i neutralności podatku VAT wyrażonymi w postanowieniach Dyrektywy 112/WE z 28 listopada 2006r., gdyż prowadzi do obciążenia podatkiem VAT podatnika zamiast konsumenta.
Wszystkie z wyżej wymienionych wyroków nie są prawomocne, zostały zaskarżone skargami kasacyjnymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego, które jeszcze nie zostały rozpatrzone.
W tym stanie uzasadnione i konieczne było zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. do czasu rozpoznania skarg kasacyjnych w w/w sprawach, należy bowiem oczekiwać wypracowania jednolitej interpretacji omawianego przepisu.