Uzasadnienie
I. R. w piśmie z dnia 1 maja 2014 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłat pobranych za korzystanie z cmentarzy komunalnych i urządzeń cmentarnych.
W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o odrzucenie skargi. Uzasadniając swój wniosek o odrzucenie skargi, podniósł, że skarga jest przedwczesna, tj. wniesiona bez uprzedniego wezwania do usunięcia naruszenia prawa (skarżąca nie wezwała Rady Gminy B. do usunięcia naruszenia prawa w zakresie uchwały z dnia [...] r. nr [...] Ponadto organ wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, które skarżąca dołączyła do skargi, dotyczyło innych uchwał Rady Gminy B., tj. uchwały Nr [...] z dnia [...] r. oraz [...] z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Przepis art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) - zwanej dalej: "u.s.g." stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może -po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z treści ww. przepisu wynika, że skuteczność wniesienia skargi na uchwałę organu gminy, podjętą w sprawach z zakresu administracji publicznej, zależy od uprzedniego wyczerpania trybu wezwania właściwego organu gminy do usunięcia naruszenia prawa. Wskazać przy tym trzeba, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa powinno być skierowane do właściwego organu, czyli tego, który wydał zaskarżony akt. Celem tej regulacji jest bowiem umożliwienie organowi administracji publicznej dokonania autokontroli podjętego aktu i ewentualnej jego korekty, bez potrzeby wszczynania postępowania przed sadem administracyjnym. Przyjmuje się, że o ile ustawodawca nie stanowi inaczej, organowi, który ma prawo do ustanowienia określonego aktu, przysługuje również kompetencja do jego zmiany lub uchylenia.
W rozpatrywanej sprawie Skarżąca nie dopełniła powyższego obowiązku. Świadczy o tym treść pisma z dnia 14 lutego 2014 r., w którym wprawdzie wezwano organ do usunięci naruszenia prawa, jednakże dotyczy ono innej sprawy - skargi na uchwałę Rady Gminy B. Nr [...] z dnia [...] r. oraz Nr [...] z dnia [...] r.
Skoro skarżąca nie wyczerpała trybu warunkującego możliwość zaskarżenia do Sądu aktu prawa miejscowego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r.,poz.270 ze zm.), należało orzec, jak na wstępie. Odnosząc się zaś do wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy stwierdzić należało, że stosownie do brzmienia art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.