Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 24 stycznia 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 616/23

Uzasadnienie

Zaskarżoną do tutejszego Sądu decyzją z 13 września 2023 r. nr [...] Dyrektor Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla Powiatu [...] z 30 czerwca 2023 r. nr [...], mocą której przyznano M. W. (dalej: "Wnioskodawca", "Skarżący") pomoc finansową o wartości brutto [...] zł i odmówiono udzielenia pomocy finansowej w pozostałej wnioskowanej części. Powyższe decyzje dotyczyły pomocy producentowi rolnemu, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.

Jako podstawę prawną zaskarżonej decyzji organ wskazał przepisy 138 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2023.775 t.j. ze zm.) w związku z § 13zt ust. 1-5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2015.187 ze zm., dalej: "rozporządzenie z 2015 r.").

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i akt sprawy, Wnioskodawca 29 czerwca 2023 r. złożył wniosek o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy.

Do wniosku dołączył dwie faktury, tj. fakturę [...] z 22 lutego 2023 r. potwierdzającą sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej na kwotę [...]zł oraz fakturę [...] z 11 grudnia 2022 r. potwierdzającą sprzedaż kukurydzy mokrej na kwotę [...] zł.

Organ I instancji decyzją z 30 czerwca 2023 r. przyznał Wnioskodawcy pomoc finansową producentowi rolnemu, który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy o wartości brutto [...] zł. Jednocześnie odmówił Stronie pomocy finansowej do pozostałej wnioskowanej części. W uzasadnieniu ww. decyzji Organ wyjaśnił, że jedna z dwóch przedłożonych wraz z wnioskiem faktur, tj. faktura [...] z 11 grudnia 2022 r. za sprzedaż kukurydzy mokrej została wykluczona z płatności ponieważ data sprzedaży towaru (kukurydzy mokrej), tj. 2 września 2022 r. nie mieści się w przedziale czasowym określonym przepisami rozporządzenia z 2015 r., tj. od 1 grudnia 2022 r. do 14 kwietnia 2023 r.

Wnioskodawca w odwołaniu od ww. decyzji zakwestionował prawidłowość ww. decyzji w zakresie odmowy przyznania wnioskowanej płatności. Wnioskodawca powołał się na błąd przy wydruku faktury nr [...] z 11 grudnia 2022 r. i oświadczył, że prawidłowa data sprzedaży winna być 11 grudnia2022 r. Do odwołania dołączył: fakturę [...] z datą sprzedaży 11 grudnia 2022 r., fakturę nr [...] z 6 września 2022 r. za sprzedaż pszenicy konsumpcyjnej, rejestr dostawy firmy M. W. za wrzesień 2022, rejestr dostawy firmy M. W. za grudzień 2022 oraz potwierdzenie salda z G. Spółka z o.o. z 8 marca 2023 r. Nadto wyjaśnił, że 2 września kukurydza na kolbę nie jest dojrzała; faza rozwojowa rośliny – kolba nie jest jeszcze prawidłowo wykształcona i nie jest możliwe skoszenie jej na ziarno.

Organ odwoławczy zaskarżoną decyzją z 13 września 2023 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy omyłkowo wskazał datę wydania decyzji organu I instancji jako 30 lipca 2023 r., zamiast prawidłowej daty 30 czerwca 2023 r. Organ odwoławczy przywołał w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia treść "§13zt ust." oraz wyjaśnił, że do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1 dołącza się kopie faktur lub ich duplikaty potwierdzające sprzedaż pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od 1 grudnia 2022 r. do 14 kwietnia 2023 r. Nadto organ wskazał na treść art. 106e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.2023.1059 t.j. ze zm.; dalej: "ustawa VAT") i wyjaśnił, że wystawca faktury nie może sobie w sposób dowolny zmieniać jej treści poprzez wydruk nowego dokumentu z tą samą datą i numerem.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 ustawy VAT podatnik jest zobligowany do wystawienia faktury korygującej w przypadku stwierdzenia jakiejkolwiek pomyłki w pozycji faktury. Faktura korygująca zgodnie z art. 106j ust. 2 ustawy VAT powinna zawierać: numer kolejny oraz datę jej wystawienia; numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca - w przypadku faktury korygującej w postaci faktury ustrukturyzowanej dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca: określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5: data wystawienia, numer faktury w ramach stosowanej serii numeracji, imiona i nazwiska lub nazwy oraz adresy nabywcy i sprzedawcy; numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku (zazwyczaj jest to numer NIP), numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi; jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwota korekty podstawy opodatkowania lub kwota korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej; w przypadkach, w których zmiana nie ma wpływu na podstawę opodatkowania - prawidłowa treść korygowanych pozycji.

Organ odwoławczy stwierdził, że Wnioskodawca takiego dokumentu księgowego nie wystawił, ale w sposób dowolny poprawił jedynie datę sprzedaży na pierwotnym dokumencie, powołując się na błąd w drukowaniu.

Organ ten wyjaśnił dalej, że uwzględniając złożone wyjaśnienia Wnioskodawcy, zwrócił się do nabywcy, tj. do G. Spółka z o.o. o podanie daty sprzedaży kukurydzy mokrej widniejącej na spornej fakturze nr [...] z 11 grudnia 2022 r. W odpowiedzi nabywca towaru potwierdził, że datą sprzedaży był 2 września 2022 r.

Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy stwierdził, że nie doszło w sprawie do naruszenia przez organ I instancji przepisów ani materialnych, ani proceduralnych.

W skierowanej do Sądu skardze na opisaną wyżej decyzję, Skarżący zakwestionował prawidłowość zaskarżonej decyzji w części, tj. w zakresie odmowy płatności z uwagi na brak prawidłowych ustaleń w odniesieniu do daty sprzedaży przez Skarżącego kukurydzy mokrej udokumentowanej załączoną do wniosku fakturą nr [...] z 11 grudnia 2022 r.

Skarżący podniósł, że data sprzedaży kukurydzy w spornej FV [...] została tak samo nieprawidłowo "wstawiona" jak data wydania decyzji organu I instancji w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji - tj. 30 lipca, a nie 30 czerwca. Zwrócił uwagę, że błędy mogą przytrafić się każdemu, nawet Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podczas wydawania decyzji z tym, że rolnika, tego typu błąd, nierzadko kosztuje kilkadziesiąt tysięcy złotych.

Skarżący wskazał, że przedmiotem spornym w sprawie jest błędnie wydrukowana FV[...] z 11 grudnia 2022 r. (załącznik nr 2 do wniosku), która przez błąd w programie do wystawiania faktur w rubryce "data sprzedaży" ma skopiowaną datę z poprzedniej faktury [...] (załącznik nr 3 do wniosku), a nie faktyczną datę sprzedaży kukurydzy, mokrej która miała miejsce 11 grudnia 2022 r. Prawidłowa data sprzedaży jest taka sama jak data wystawienia faktury [...] czyli 11 grudnia 2022 r.

Skarżący zwrócił uwagę, że 2 września kukurydza na ziarno nie jest dojrzała i nie nadaje się do koszenia. Faza rozwojowa rośliny/kolba nie jest jeszcze prawidłowo wykształcona i nie jest możliwe skoszenie jej na ziarno. Dowodem jest faktura zakupu kukurydzy nr [...] z 7 marca 2022 r. (załącznik nr 4 do wniosku) - zakupiona kukurydza to kukurydza marki [...] co jest jednoznaczne w ocenie Skarżącego z faktem, iż faza rozwojowa tej kukurydzy nie jest odpowiednia do koszenia jej na ziarno w pierwszych dniach września, czy pod koniec sierpnia.

Jednocześnie Skarżący zwrócił uwagę, że 23 sierpnia 2023 r. wysłał pocztą oraz przez aplikację E-Obywatel dodatkową argumentację i wyjaśnienia w sprawie, które nie zostały przez organ odwoławczy przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji; organ ich "nie zauważa ani nie porusza, wyjaśnienia te traktowane są tak jakby ich nie było". Skarżący ocenił takie zaniechanie organu jako stronnicze i nietaktowne, tym bardziej, że w końcowej części wyjaśnień prosił o dołączenie ich do akt sprawy.

Skarżący wskazał ponadto, że w wyjaśnieniach z 23 sierpnia 2023 r. oświadczył, iż faktura z błędną datą sprzedaży (skopiowaną z wcześniejszej FV tj.10/2022) trafiła także do kupującego tj. G. Sp. z o.o., ponieważ została wystawiona w 3 jednakowych egzemplarzach.

Skarżący zwrócił uwagę, że kukurydza mokra została sprzedana za cenę [...] zł obowiązującą w grudniu 2022 r. oraz że w wyjaśnieniu zaznaczył, iż we wrześniu cena kukurydzy suchej na Giełdzie [...] wynosiła [...] zł, cena skupu na północy Polski to około [...] zł, natomiast różnica w cenie między kukurydzą suchą a mokrą, to zazwyczaj około [...] zł. Wynika z tego, jak podał dalej Skarżący, że kukurydza powinna zostać sprzedana za około [...] zł netto za tonę, jeśli byłaby sprzedawana na początku września. Ważne jest, jak podkreślił Skarżący, że cena za kukurydzę w grudniu na Giełdzie [...] to kwota [...]zł, a cena skupu na północy Polski to [...] zł (9.12.2022 r.) - przyjmując różnicę około [...] zł - cena kukurydzy mokrej to około [...] zł (tabela cen w załączniku nr 5 do wniosku).

Skarżący wyjaśnił, że kukurydza z [...] została sprzedana za [...] w grudniu 2022 r. Płatność za [...] wpłynęła na konto bankowe w 15 grudnia 2022r. (załącznik Nr 6 do odwołania), więc kilka dni po jej wystawieniu i faktycznej sprzedaży kukurydzy.

Ponadto Skarżący zwrócił uwagę, że faktura [...] jest fakturą za kukurydzę mokrą, czyli kukurydzę, która nie została wysuszona. Jeżeli byłoby tak, jak podtrzymuje ARiMR, czyli datą prawidłową byłaby data 2 września, to kukurydza ta musiałaby być sprzedawana jako kukurydza sucha (czyli kukurydza z sezonu 2021), lecz wtedy jej cena wynosiłaby około [...] zł, a nie [...] zł.

Skarżący załączył do skargi: kopię faktury nr [...] z 11 grudnia 2022 r. na kwotę [...]zł z dopiskiem "błędna", kopię faktury nr [...] z 11 grudnia 2022 r. na kwotę [...]z dopiskiem; "poprawna", kopię faktury [...] 2022, kopię faktury nr [...] z 7 marca 2022 r., kopię skierowanego do organu odwoławczego pisma z 23 sierpnia 2023 r. z załącznikiem, kopie przelewu bankowego z 15 grudnia 2022 r. tytułem [...], kopię wiadomości sms z 10.12., kopię potwierdzenia sald, pen-drive.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z 18 grudnia 2023 r. Skarżący podtrzymał dotychczasową argumentację i złożył wniosek o przeprowadzenie dowodu z dokumentów:

1. 1) faktury korekty do faktury VAT [...],
2. 2) deklaracji VAT-7 za miesiąc grudzień 2022 r.
3. 3) rejestru dostaw za miesiąc wrzesień 2022 r.,
4. 4) rejestru dostaw za miesiąc grudzień 2022 r.,
5. 5) dokumentu księgowego o numerze [...],
6. - na okoliczność faktycznej sprzedaży, omyłki w wystawieniu faktury VAT o numerze [...], faktycznej daty sprzedaży ujętej w fakturze VAT [...].

Do pisma dołączono ww. dokumenty.

Odpis ww. pisma procesowego z 18 grudnia 2023 r. doręczono organowi wraz z załącznikami 27 grudnia 2023 r.

Sąd 24 stycznia 2024 r., w toku rozprawy, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2023.1634 t.j. ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") postanowił dopuścić dowód z dokumentów i przeprowadzić dowód z dokumentów załączonych do pisma procesowego z 18 grudnia 2023 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

Skarga okazała się uzasadniona.

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2022.2492 t.j. ze zm.) i art. 134 § 1 P.p.s.a. Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, nie jest przy tym – co do zasady - związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c O.p.s.a.).

Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja we wskazanej części narusza prawo procesowe w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przy czym Skarżący de facto zaskarżył ww. decyzję Organu odwoławczego w części, tj. w zakresie odmowy płatności z uwagi na brak prawidłowych ustaleń w odniesieniu do daty sprzedaży przez Skarżącego kukurydzy mokrej udokumentowanej załączoną do wniosku fakturą nr [...] z 11 grudnia 2022 r.

Istota problemu w rozpoznawanej sprawie sprowadza się do oceny, czy w toku prowadzonego przez organy postępowania wyjaśniono w sposób jednoznaczny okoliczności stanowiące podstawę odmowy przyznania Skarżącemu wnioskowanej pomocy finansowej.

Stosownie do § 13zt ust. 1 rozporządzenia z 2015 r., w 2023 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu:

1. 1) któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
2. 2) będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia 2022/2472;
3. 3) który poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy;

3a) który dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.

1. 4) który złożył wniosek o przyznanie płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w 2022 r.

Przepis § 13zt ust. 2 stanowi z kolei, że pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana:

1. 1) na wniosek producenta rolnego złożony do kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego na formularzu opracowanym przez Agencję i udostępnionym na jej stronie internetowej;
2. 2) w wysokości ustalonej zgodnie z ust. 6 i 7.

Zgodnie z § 13zt ust. 3 i 4 rozporządzenia z 2015 r., wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, składa się raz do dnia 30 czerwca 2023 r. Wniosek, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, zawiera:

1. 1) imię i nazwisko, miejsce zamieszkania i adres albo nazwę, siedzibę i adres producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1;
2. 2) numer identyfikacyjny producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, nadany w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;
3. 3) numer identyfikacyjny powszechnego elektronicznego systemu ewidencji ludności (numer PESEL) lub numer identyfikacji podatkowej (NIP) producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, a w przypadku osób fizycznych nieposiadających numeru PESEL - numer paszportu albo innego dokumentu stwierdzającego tożsamość;
4. 4) oświadczenie producenta rolnego ubiegającego się o pomoc, o której mowa w ust. 1, że:
5. a) poniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy,
6. b) dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.

Przepis § 13zt ust. 5 rozporządzenia z 2015 r. stanowi, że do wniosku, o którym mowa w ust. 2 pkt 1, dołącza się kopie faktur VAT lub ich duplikaty potwierdzające sprzedaż pszenicy, gryki lub kukurydzy podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmioty produkcją zwierzęcą w okresie od dnia 1 grudnia 2022 r. do dnia 14 kwietnia 2023 r.

Zgodnie z przepisem § 13zt ust. 6 rozporządzenia z 2015 r. wysokość pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć iloczynu stawki pomocy i powierzchni upraw pszenicy, gryki lub kukurydzy:

1. 1) do której producent rolny otrzymał płatności w rozumieniu przepisów o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego za 2022 r., pomniejszonej o powierzchnię upraw pszenicy lub gryki, do której przyznano pomoc, o której mowa w§ 13zw ust. 1, oraz o powierzchnię upraw kukurydzy, do której przyznano pomoc na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2023 r. w sprawie realizacji przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zadań związanych z ustanowieniem środka wsparcia w sytuacjach nadzwyczajnych dla sektorów zbóż i nasion oleistych (Dz. U. poz. 762 i 928);
2. 2) stanowiącej iloraz liczby ton pszenicy, liczby ton gryki lub liczby ton kukurydzy wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 5, i liczby:
3. a) 5,5 - w przypadku pszenicy,
4. b) 7 - w przypadku kukurydzy,
5. c) 1,6 - w przypadku gryki.

Z akt administracyjnych postępowania wynika, że Skarżący złożył wniosek o przyznanie pomocy 29 czerwca 2023 r., czyli w terminie wymaganym przez przepisy rozporządzenia z 2015 r.

Skarżący składając ww. wniosek oświadczył, że podniósł dodatkowe koszty w wyniku braku stabilizacji na rynku pszenicy, gryki lub kukurydzy spowodowanej agresją Federacji Rosyjskiej wobec Ukrainy oraz że dokonał sprzedaży pszenicy, gryki lub kukurydzy w okresie od 1 grudnia 2022 r. do 14 kwietnia 2023 r. podmiotom prowadzącym działalność w zakresie obrotu, skupu lub przetwórstwa zbóż, jak również podmiotom skupującym zboża w związku z prowadzoną przez te podmiotu produkcja zwierzęcą. Nadto oświadczył, że dołącza do wniosku 2 szt. kopii faktur potwierdzających ww. sprzedaż.

Jedną z faktur dołączonych do wniosku była wystawiona przez Skarżącego na rzecz G. Sp. z o.o. faktura [...] z 11 grudnia 2022 r. sprzedaży kukurydzy mokrej w ilości [...] ton za łączną cenę [...] zł ([...] zł za 1 tonę). W związku z brakiem uwzględnienia przez organ I instancji ww. faktury przy wyliczeniu pomocy finansowej, Skarżący już w odwołaniu powołał się na błąd wydruku faktury [...], która w rubryce "data sprzedaży" ma skopiowaną datę z poprzedniej faktury [...], tj. 2 września 2022 r. Skarżący przedłożył dodatkowo, opisane wyżej inne dokumenty, które w Jego ocenie potwierdzają prawdziwość oświadczenia o dokonaniu sprzedaży przedmiotowej kukurydzy 11 grudnia 2022 r., a nie jak omyłkowo wskazał na zakwestionowanej fakturze, 2 września 2022 r. Złożył nadto dodatkowe wyjaśnienia w piśmie z 23 sierpnia 2023 r. i przedłożył dodatkowe dowody w sprawie.

Z kolei organ odwoławczy, wystąpił jedynie w piśmie z 10 sierpnia 2023 r. do nabywcy przedmiotowej kukurydzy, tj. do G. Sp. z o.o.

"z prośbą o udzielenie informacji dotyczącej określenia daty sprzedaży widniejącej na fakturze [...] z datą wystawienia 11.12.2022", dodając, że "ustalenie faktycznej daty sprzedaży jest kluczowe w prowadzonej sprawie a odpowiedź jest niezbędna do określenia prawidłowości przyznanej płatności w prowadzonym postępowaniu".

W odpowiedzi na powyższe, ww. spółka poinformowała Organ w piśmie z 21 sierpnia 2023 r., że "zakupiła towar (kukurydzę mokrą) i otrzymała od Pana M. W. (...) fakturę o nr [...] z datą sprzedaży 02.09.2022 i datą wystawienia 11.12.2022."

Pomimo wskazanych powyżej okoliczności podniesionych w odwołaniu oraz w piśmie uzupełniającym Skarżącego, a związanych z omyłkowym określeniem daty sprzedaży na fakturze nr [...] z 11 grudnia 2022 r., organ odwoławczy rozpoznając odwołanie Wnioskodawcy skoncentrował się jedynie na przedmiotowej fakturze i oświadczeniu nabywcy złożonym w sprawie odnośnie do daty sprzedaży widniejącej na fakturze. Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji organ odwoławczy stwierdził, powołując się na odpowiedź nabywcy towaru, że: "w odpowiedzi na zapytanie nabywca towaru potwierdził datę sprzedaży na dzień 02.09.2022 rok".

Sąd stwierdził, że lektura treści decyzji organu odwoławczego prowadzi do wniosku, że organ ten ani nie przedstawił w uzasadnieniu decyzji wszystkich zgromadzonych dowodów w sprawie, ani nie dokonał ich oceny. Zatem z treści decyzji organu odwoławczego nie wynika, czy i w jaki sposób organ odwoławczy ocenił zgromadzony materiał dowodowy w sprawie.

Przypomnienia wymaga, że postępowanie przed organami Agencji uregulowane jest w art. 10a ust. 1 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz.U.2023.1199 t.j.), stosownie do którego, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy k.p.a., z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art.

1. 81. Zasadniczo zatem w postępowaniu organy Agencji nie stosują tych przepisów k.p.a., które nakładają na nie obowiązek podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. W postępowaniach tych inicjatywa dowodowa pozostawiona jest co do zasady stronie. Zastosowanie jednak w pełni znajduje przepis art. 80 k.p.a. stanowiący, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Nadto, przepis art. 10a ust. 1a ww. ustawy stanowi, że w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, organ administracji publicznej:
2. 1) stoi na straży praworządności;
3. 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy;
4. 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania;
5. 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Dokonując oceny dowodów w rozpoznawanej sprawie, organ odwoławczy pominął dokumenty i oświadczenia złożone w sprawie przez Skarżącego. Tymczasem z art. 80 k.p.a. wynika, że - na podstawie całokształtu materiału dowodowego - organ ocenia, czy udowodniona została konkretna okoliczność. W rozpoznawanej sprawie zatem organ powinien był ocenić wszystkie zgromadzone w sprawie dokumenty i wyjaśnienia Wnioskodawcy, następnie przedstawić je w uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia i umieścić tam dokonaną ocenę, czy Skarżący spełnił określoną w § 13 zt ust. 1 pkt 3a rozporządzenia z 2015 r. przesłankę otrzymania pomocy finansowej, o którą ubiegał się we wniosku z 29 czerwca 2023 r., tj., czy można stwierdzić, że Skarżący sprzedał kukurydzę mokrą (w ilości [...] ton za cenę [...] zł) wskazanemu wyżej nabywcy w okresie od 1 grudnia 2022 r. do 14 kwietnia 2023 r.

Skarżący dołączył również do skargi dodatkowe dokumenty, wnosząc o przeprowadzenie przez Sąd dowodu na okoliczność faktycznej sprzedaży, omyłki w wystawieniu faktury VAT o numerze [...], faktycznej daty sprzedaży ujętej w fakturze vat [...].

Skarżący przedłożył:

1. 1) fakturę korektę do faktury VAT [...],
2. 2) deklarację VAT-7 za miesiąc grudzień 2022 r.
3. 3) rejestr dostaw za miesiąc wrzesień 2022 r.,
4. 4) rejestr dostaw za miesiąc grudzień 2022 r.,
5. 5) dokument księgowy o numerze [...]

Wskazać w tym miejscu należy, że z przepisu art. 133 § 1 P.p.s.a. stanowiącego, że sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy, chyba że organ nie wykonał obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2. Sąd administracyjny orzeka zatem na podstawie akt sprawy, z wyjątkiem sytuacji określonej w art. 55 § 2 P.p.s.a., tj. na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organy administracji publicznej w prowadzonym postępowaniu administracyjnym, uwzględniając również w tej mierze, zgodnie z art. 106 § 4 P.p.s.a., powszechnie znane fakty, a także, jak wynika z art. 106 § 3 P.p.s.a., dowody uzupełniające z dokumentów.

Oczywistą konsekwencją powyższego jest więc to, że sąd administracyjny nie dokonuje ustaleń faktycznych w zakresie objętym sprawą administracyjną, lecz dokonuje kontroli legalności zaskarżonej decyzji ostatecznej z perspektywy realizacji i przestrzegania przez organ administracji orzekający w sprawie, wiążących go, w zakresie dotyczącym dokonywania ustaleń faktycznych, reguł proceduralnych. Sąd administracyjny orzeka więc na podstawie akt sprawy, rozpatrując ją na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu.

Obowiązek zaś wydania wyroku na podstawie akt sprawy - rozumiany jako oparcie rozstrzygnięcia na istotnych w sprawie faktach udokumentowanych w aktach sprawy stanowiących przedmiot analizy sądu administracyjnego I instancji - oznacza orzekanie na podstawie materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy i stanowiącego podstawę faktyczną wydania zaskarżonego aktu oraz zakaz wykraczania poza ten materiał (por. np.: wyroki NSA z: 26 czerwca 2009 r., I FSK 470/08; 21 maja 2010 r., II FSK 22/09; 19 października 2010 r., II OSK 1645/09;

2 grudnia 2010 r., I GSK 806/10; 9 grudnia 2010 r., I GSK 3/10).

Cel regulacji zawartej w art. 106 § 3 P.p.s.a., wyraża się w tym, że przeprowadzenie przez sąd administracyjny uzupełniającego postępowania dowodowego z dokumentu, o którym mowa w tym przepisie, jest dopuszczalne tylko w sytuacji, gdy wnioskowany (bądź dopuszczony z urzędu) dowód pozostaje w związku z oceną legalności zaskarżonego aktu. W uzasadnieniu wyroku z 6 października 2005 r., II GSK 164/05, Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił i wyjaśnił, że celem postępowania uzupełniającego nie jest ponowne ustalenie stanu faktycznego sprawy administracyjnej, lecz ocena, czy właściwe w sprawie organy ustaliły ten stan zgodnie z regułami obowiązującymi w procedurze administracyjnej, a następnie – czy prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego do poczynionych ustaleń (por. również A. Hanusz, Dowód z dokumentu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, "Państwo i Prawo" 2009, z. 2,

1. s. 49 - 51).

Sąd poddał ocenie dołączone do akt sprawy, opisane wyżej dokumenty (k. 45-50) i stwierdził, że stanowią one w znacznej części dokumenty złożone przez Skarżącego do akt sprawy, które nie zostały poddane ocenie organu odwoławczego.

Mając na uwadze powyższe, wobec ustalenia, że organ odwoławczy naruszył w sposób istotny przepisy postępowania w zakresie zaniechania wszechstronnej oceny zgromadzonego materiału dowodowego, w tym dokumentów dołączonych do akt sprawy wraz z wnioskiem dowodowym, Sąd stwierdził, że dokonanie oceny przedłożonych dowodów przez Sąd orzekający w sprawie przed organem właściwym do rozpoznania wniosku byłoby przedwczesne.

Dodatkowo wskazać należy, że z powodów wskazanych powyżej decyzja organu II instancji nie spełnia wymogów jakie stawia decyzji administracyjnej art. 107 § 3 k.p.a. Stosownie do tego przepisu uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa.

Zwrócenia uwagi wymaga, że w uzasadnieniu decyzji zbrakło pełnej treści przepisu rozporządzenia z 2015 r. stanowiącego podstawę wydanej decyzji w sprawie. Takiego sformułowania treści decyzji w żaden sposób nie można uznać za wypełniające wymogi stawiane przez art. 107 § 3 k.p.a. w zakresie uzasadnienia prawnego decyzji.

Z tych wszystkich przyczyn Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) P.p.s.a. i art. 135 P.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji w zakresie odmowy udzielenia wnioskowanej pomocy finansowej. Przy czym stosując przepis art. 135 P.p.s.a. Sąd uznał, że jest to niezbędne do końcowego załatwiania sprawy oraz podyktowane ekonomiką procesową.

Ponownie rozpoznając sprawę organ oceni całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i wyjaśni istotną w sprawie okoliczność daty dokonania przez Skarżącego sprzedaży kukurydzy mokrej udokumentowanej fakturą z 11 grudnia 2022 r. nr 11/2022. Przeprowadzona przez organ ocena znajdzie odzwierciedlenie w prawidłowo sporządzonym uzasadnieniu decyzji, tj. z zachowaniem wymogów jakie stawia art. 107 §§ 1 i 3 k.p.a.

O kosztach postępowania, na które składają się uiszczony wpis od skargi (200 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł), Sąd orzekł w pkt. II wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 P.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2023.1935).