Uzasadnienie
Zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zw. dalej: p.p.s.a.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne.
W przedmiotowej sprawie dor. pod. M. C. podpisał skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w imieniu T. B. w przedmiocie odmowy uchylenia tytułów wykonawczych dotyczących należności z tytułu wyłączenia gruntów rolnych z produkcji (opłat rocznych).
Dor. pod. M. C. wezwany do wyjaśnienia, czy należy do kategorii podmiotów wymienionych w art. 35 p.p.s.a. przesłał uwierzytelnioną kopię umowy stałego zlecenia z 3 lipca 2014 r. oraz pełnomocnictwo udzielone mu przez skarżącego do występowania w jego imieniu m.in. przed sądami administracyjnym i cywilnymi, w zakresie sporów z organami podatkowymi i egzekucyjnymi oraz innymi organami administracji publicznej.
Wskazać należy, że zgodnie z art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U z 2011 r. nr 41, poz. 213), doradca podatkowy jest uprawniony do występowania w charakterze pełnomocnika w postępowaniu w zakresie sądowej kontroli decyzji, postanowień i innych aktów administracyjnych dotyczących obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Opłaty roczne za wyłączenie gruntów z produkcji rolnej lub leśnej nie mieszczą się zaś w zakresie obowiązków podatkowych i celnych. Stanowią one bowiem niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Zatem wobec niewykazania, że dor. pod. M. C. należy do grona osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a., nie może być pełnomocnikiem w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z powyższych względów, na podstawie art. 35 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.