Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2014 r. (doręczonym skarżącemu z uzasadnieniem oraz pouczeniem o środku zaskarżenia w dniu 9 lipca 2014 r.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę W. W. na postanowienie Dyrektora Zachodniopomorskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Szczecinie z dnia 19 marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
W dniu 31 lipca 2014 r. (nada nadania) skarżący złożył w Sądzie sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną od postanowienia Sądu z dnia 9 czerwca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, może ją sporządzić także sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności, pozwalających stwierdzić, że strona skarżąca jest jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Niesporządzenie skargi kasacyjnej, przez jedną z osób wskazanych w art 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną.
Z uwagi na powyższe, działając na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a., należało skargę kasacyjną odrzucić.