Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lipca 2019 r. "N. " Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku akcyzowym za luty 2013 r.
Podczas rozprawy w dniu 11 grudnia 2019 r. pełnomocnik Skarżącej (tu pełnomocnik profesjonalny) oraz pełnomocnik organu (tu pracownik organu) zawnioskowali zgodnie o zawieszenie postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
Sąd postanowieniem z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 629/19 zawiesił postępowanie na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a."). Postanowienie jest prawomocne od 22 stycznia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 126 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Podstawową przyczyną zawieszenia postępowania w powyższym trybie jest wola stron, a nie zdarzenie, które stanowi przeszkodę w prawidłowym procesowaniu.
Na podstawie art. 129 § 1 p.p.s.a. w razie zawieszenia postępowania na zgodny wniosek stron sąd postanowi podjąć postępowanie na wniosek którejkolwiek z nich, nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania.
Zgodnie natomiast z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umarza zawieszone postępowanie, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania zawieszonego na zgodny wniosek stron albo z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a., nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.
Zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron (art. 126 p.p.s.a.) albo z urzędu, gdy powodem zawieszenia była niemożność nadania sprawie dalszego biegu na skutek braku lub wskazania złego adresu przez skarżącego lub niewykonania przez niego innych zarządzeń (art. 125 § 1 pkt 3 p.p.s.a.), jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu 3 lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu.
Okres 3 lat jest liczony od daty wydania postanowienia (tj. w zależności od tego, czy zostało wydane na posiedzeniu niejawnym, czy na rozprawie, odpowiednio, od daty jego podpisania – art. 164 p.p.s.a. lub ogłoszenia – art. 144 w zw. z art. 166 p.p.s.a.), a nie od daty jego uprawomocnienia. Umorzenie postępowania w tych wypadkach jest konsekwencją braku działania stron przez okres co najmniej 3 lat (por. M. Niezgódka-Medek [w:] B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 130).
Strony postępowania reprezentowane przez pełnomocników wyraziły w dniu 11 grudnia 2019 r. zgodną wolę zawieszenia postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe tut. Sąd postanowieniem z dnia 11 grudnia 2019 r. zawiesił postępowanie, przyjmując za podstawę zawieszenia przepis art. 126 p.p.s.a. Postanowienie jest prawomocne od dnia 22 stycznia 2020 r.
Analiza akt sprawy potwierdza, że w niniejszej sprawie okres 3 lat, o którym mowa w art. 130 § 1 pkt 1, liczony od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania sądowego (tj. 11 grudnia 2019 r.) upłynął z dniem 11 grudnia 2022 r.
W związku z powyższym Sąd postanowił umorzyć zawieszone postępowanie na podstawie art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a.