Uzasadnienie
Z. W., składając skargę na wyżej powołaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S., zwrócił się z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że nie ma dochodów od ponad roku, nie posiada stałej pracy; nie posiada oszczędności rozumianych jako kwota wyższa niż kwota porównywalna z wynagrodzeniem miesięcznym na terenie Niemiec. Skarżący utrzymuje się z pomocy udzielanej przez inne osoby z Niemiec, dzięki możliwości podejmowania w Niemczech pracy okresowej. Wnioskodawca wskazał, że posiadane zasoby finansowe stanowią zabezpieczenie przed kolejnym planowanym na jesień wyjazdem do pracy za granicę (kraje azjatyckie) oraz bieżących potrzeb związanych z utrzymaniem.
W oświadczeniu o stanie majątkowym Skarżący podał, że posiada mieszkanie o pow. [...], o wartości ok. [...] zł. Innego majątku w postaci nieruchomości, wartościowych przedmiotów, wierzytelności, praw majątkowych, nie wykazał.
Wydatki miesięczne Skarżącego to czynsz w kwocie [...] zł, opłaty za energię elektryczną w kwocie [...] zł, gaz w kwocie [...] zł, telefon w kwocie [...] zł, wyżywienie oraz zakup środków czystości w kwocie [...] zł.
Skarżący, wykonując wezwanie referendarza sądowego do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń nadesłał: wydruki internetowe historii rachunku bankowego w [...] za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 lipca 2017 r.; kopię elektronicznego zestawienia operacji na rachunku w [...] za okres od 18 lutego 2017 r. do 18 sierpnia 2017 r.; dokumenty, potwierdzające wysokość wydatków (faktura VAT za gaz, polisa ubezpieczeniowa za mieszkanie; dowody wpłat opłaty za czynsz, dowód wpłaty podatku od nieruchomości za 2017 r.); oświadczenie zawierające wykaz pozostałych niezbędnych wydatków na kwotę [...] zł; oświadczenie Skarżącego, że w okresie od 1 stycznia 2017 r. do 31 lipca 2017 r. nie otrzymał środków pieniężnych w związku z pracą okresową w Niemczech oraz że nie pracował w tym okresie na terenie Niemiec.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Odnosząc się do wniosku Skarżącego należy wskazać, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń Wnioskodawcy wynika, że nie posiada on stałych dochodów, jest osobą poszukującą pracy (obecnie za granicą), utrzymuje się z pomocy finansowej innych osób i z oszczędności, nie posiada majątku, który mógłby podlegać spieniężeniu. Skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Skarżący wprawdzie posiada zasoby pieniężne na rachunkach bankowych, jednakże biorąc pod uwagę ich niewielką wysokość, a także brak stałych miesięcznych dochodów (co potwierdzają wyciągi z rachunków bankowych), a także działania związane z poszukiwaniem zatrudnienia, referendarz sądowy uznał, że środki te zabezpieczają niezbędne potrzeby życiowe Skarżącego oraz inne konieczne wydatki związane z wyjazdem do pracy.
W tym stanie rzeczy uznano, iż Skarżący wykazał w sposób dostatecznie przekonujący, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów niniejszego postępowania i dlatego postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. oraz w oparciu o art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.