Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z dnia 9 listopada 2011 r. oddalił skargę J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2011.
Następnie sąd ten, postanowieniem z dnia 7 marca 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną J. M. wniesioną od ww. wyroku, uwagi na to, że nie została sporządzona przez osobę wskazaną w art. 175 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - dalej p.p.s.a.
Doręczając postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, sąd pouczył J. M., że przysługuje mu prawo wniesienia zażalenia, które powinno spełniać wymogi wskazane w art. 194 § 3 i 4 p.ps.a.
Pismem z dnia 21 marca 2012 r. J. M. wniósł sporządzone przez siebie zażalenie na postanowienie sądu z dnia 7 marca 2012 r., odrzucające skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 194 § 4 oraz 175 § 2 i 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 stosuje się odpowiednio.
Wyjątek od wspomnianej zasady nie obowiązuje tylko sędziów, prokuratorów, notariuszy, profesorów i doktorów habilitowanych nauk prawnych, występujących w charakterze stron postępowania albo ich przedstawicieli lub pełnomocników oraz podmiotów funkcjonalnych, tj. prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
W niniejszej sprawie J. M. otrzymał postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z prawidłowym pouczeniem o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika. Wbrew pouczeniu, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 marca 2012 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej, a więc z uchybieniem przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a.
W związku z tym, że zażalenie to zawiera brak formalny, który jest brakiem nieusuwalnym, wniesiony środek zaskarżenia należało uznać za niedopuszczalny i z tej przyczyny go odrzucić. Stosownie bowiem do treści art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków formalnych strona nie uzupełniła w terminie.
Odnosząc się w tym miejscu do argumentacji przedstawionej w zażaleniu, sąd ponownie przypomina, co uczynił już w postanowieniu z dnia 7 marca 2012 r., że skarżącemu przysługuje nadal prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych ponad wartość uiszczonego wpisu sądowego oraz ustanowionego z urzędu adwokata. Prawo pomocy nie zostało cofnięte, a skarżący nie wnosił o zmianę pełnomocnika do Okręgowej Rady Adwokackiej. Oznacza to, że dla skutecznego wnoszenia środków zaskarżenia takich jak skarga kasacyjna czy zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, nie ma prawnych przeszkód w ich wniesieniu przez pełnomocnika skarżącego, wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką w osobie Adwokata M. Ś. Sąd ponownie wskazuje, że istnieje ustawowy wymóg, przewidziany art. 194 § 4 p.p.s.a., sporządzenia zażalenia na postanowienie sądu odrzucające skargę kasacyjną przez profesjonalnego pełnomocnika, i że od zasady tej nie ma wyjątków.
Wobec tego, iż wymóg "przymusu adwokackiego" w przedmiotowej sprawie nie został dochowany, zażalenie należało uznać za niedopuszczalne, co skutkuje jego odrzuceniem w oparciu o art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.