Uzasadnienie
Skarżąca Spółka, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w osobie P.T.
W uzasadnieniu wniosku Spółka podała, że prowadzi działalność handlowo – usługową, wysokość kapitału zakładowego wynosi [...] zł, wskazany rachunek bankowy w [...] został zajęty (brak informacji o wysokości środków pienieżnych na rachunku). Innych danych odnośnie majątku, środków trwałych, wysokości zysku czy straty, za ostatni rok obrotowy, Spółka nie podała.
Uznając ww. oświadczenie za niewystarczające do oceny rzeczywistej sytuacji majątkowej oraz możliwości płatniczych Spółki, wezwaniem referendarza sądowego z dnia 6 września 2016 r. zobowiązano Spółkę do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń. Powyższe zobowiązanie obejmowało: bilans oraz rachunek zysków i strat skarżącej Spółki za ostatni rok obrotowy oraz za
I półrocze 2016 roku; ewidencję stanu środków pieniężnych za ostatnie trzy miesiące (stan środków pieniężnych w kasie przedsiębiorstwa); wyciągi ze wszystkich rachunków bankowych Spółki z ich stanem za okres od 1 lipca do 31 sierpnia 2016 r. albo dokumenty potwierdzające ich zajęcie, czy likwidację w okresie ostatnich trzech miesięcy; deklaracje VAT-7 Spółki za trzy ostatnie okresy rozliczeniowe; roczne zeznania podatkowe Spółki o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za dwa ostatnie okresy rozliczeniowe.
W ww. wezwaniu wyznaczono 7-dniowy termin, pod rygorem rozpoznania wniosku na podstawie oświadczeń znajdujących się w aktach sprawy. Ww. termin został na wniosek strony przedłużony do dnia 12 października 2016 r. We wskazanym terminie, ani dotychczas, Skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów. Nie wyjaśniła również przyczyny niewykonania wezwania w tym zakresie.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej może być przyznane w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata (art. 245 § 2 p.p.s.a.) – gdy osoba ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania i wnosząc o zwolnienie od tego obowiązku uprawdopodobnić w sposób wiarygodny i rzetelny, że zachodzą przesłanki do uwzględnienia wniosku. Jedynym kryterium oceny wniosku o przyznanie prawa pomocy jest bowiem kryterium finansowe (por. postanowienie NSA z 27 września 2011 r. sygn. akt II GZ 434/11 oraz z 19 stycznia 2010 r., sygn. akt I GZ 1/10, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl).
Podnieść też należy, że zgodnie z poglądem doktryny i orzecznictwa, opłaty sądowe, stanowią rodzaj danin publicznych. Zwolnienie od ponoszenia tego rodzaju danin stanowi odstępstwo od konstytucyjnego obowiązku ich powszechnego i równego ponoszenia, wynikającego z art. 84 Konstytucji RP. Dlatego też mogą być stosowane w sytuacjach wyjątkowych, gdy istnieją uzasadnione powody do przerzucenia ciężaru dotyczącego danej osoby na współobywateli. Przyznanie lub odmowa przyznania prawa pomocy powinno wynikać z wzajemnej oceny dwóch elementów: kosztów, jakie musi ponieść strona na poczet prowadzonego postępowania i jej aktualnej kondycji finansowej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy należy również mieć na uwadze, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wyjaśnienia oraz udokumentowania sytuacji majątkowej, uzasadniającej przyznanie prawa pomocy, do Sądu (referendarza sądowego) natomiast należy ocena przytoczonych okoliczności.
W ocenie referendarza sądowego, skarżąca Spółka nie wykazała, że nie ma nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
W formularzu Skarżąca podała ogólnikowe informacje jedynie o wysokości kapitału zakładowego, o zajętym rachunku bankowym oraz rodzaju prowadzonej działalności. Referendarz sądowy stwierdzając, że udokumentowanie sytuacji finansowej i majątkowej Spółki jest niezbędne do oceny możliwości płatniczych skarżącej, wezwaniem z dnia 6 września 2016 r. zobowiązał ją do nadesłania ww. dokumentów, które miały uzupełnić i potwierdzić dotychczasowe dane. Stosownie bowiem do art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.
Oceniając wniosek skarżącej Spółki, należy stwierdzić, że jak dotychczas nie przedstawiła on wymaganych danych, dokumentów i oświadczeń, istotnych dla oceny jej możliwości płatniczych w sprawie. Skarżąca, pomimo przedłużonego na jej wniosek terminu na wykonanie ww. wezwania referendarza sądowego, nie przedstawiła jakichkolwiek danych i dokumentów obrazujących jej sytuację finansową oraz majątkową.
W świetle powyższych uwag, należy stwierdzić, że w rozpoznawanej sprawie Skarżąca nie wykazała, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.