Uzasadnienie
W dniu [...] maja 2020 r. M. G. (dalej: "Strona", "Skarżąca") złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej: "Zakład") wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za marzec-maj 2020 r.
Decyzją z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...], Zakład umorzył postępowanie w sprawie rozpatrzenia wniosku Strony o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r.
Decyzją z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], wydaną w wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Zakład utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] czerwca 2020 r.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2020 r., Strona złożyła skargę na ww. decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie.
W odpowiedzi na skargę Zakład wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Jednocześnie organ wskazał, że po wejściu w życie zmian w przepisach, Zakład ponownie (z urzędu) rozpatrzy, złożone do dnia 30 czerwca 2020 r., wnioski osób, które miały nadpłatę i nie zostały zwolnione obowiązku opłacania należności z tytułu składek.
W dniu [...] października 2020 r. do Sądu wpłynęło pismo Zakładu, w którym wskazano, że zmiana przepisów spowodowała zwolnienie Skarżącej z opłacania należności z tytułu składek za kwiecień 2020 r. w kwocie [...] zł oraz że Skarżąca została poinformowana o tym fakcie w dniu [...] września 2020 r. (przez PUE). Do pisma załączono kopię pisma z dnia [...] września 2020 r. skierowanego do Skarżącej wraz z Urzędowym Poświadczeniem Doręczenia oraz wydruk raportu rozliczeń należności płatnika w SEKIF.
Pismem z dnia [...] listopada 2020 r., przekazując Skarżącej odpis ww. pisma Zakładu wraz z załącznikami, wezwano Skarżąca do zajęcia stanowiska w sprawie, w tym do wskazania, czy Skarżąca podtrzymuje swoją skargę z dnia [...] sierpnia 2020 r.
Odpowiadając na powyższe wezwanie, w piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. Skarżąca wniosła o umorzenie postępowania sądowego w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie to wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Jak zaś stanowi art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w razie skutecznego cofnięcia skargi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania.
W świetle materiału zgromadzonego w sprawie, cofnięcie skargi przez Skarżącą nie budzi żadnych wątpliwości. W ocenie Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą też określone w art. 60 p.p.s.a. przesłanki uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalne. W tym stanie faktycznym i prawnym zaistniała zatem podstawa umorzenia postępowania, przewidziana w przywołanym powyżej art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.