Uzasadnienie
Postanowieniem z [...] o nr [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 2, art. 123 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.), art. 18 i art. 64c § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w S., po rozpoznaniu sprawy na skutek zażalenia Prezydenta Miasta Ś. na postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] znak: [...] w sprawie obciążenia wierzyciela - Prezydenta Miasta Ś. kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach [...], [...], [...] w stosunku do Urzędu Morskiego w S., uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie kosztów.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy przytoczył stan faktyczny sprawy wskazując, że [...] Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w S. wszczął postępowanie egzekucyjne w stosunku do zobowiązanego - Urzędu Morskiego w S. na podstawie wystawionych przez Prezydenta Miasta Ś. tytułów wykonawczych, o ww. numerach, obejmujących podatek od nieruchomości. Tego samego dnia organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego zobowiązanego w Narodowym Banku Polskim Oddział w S. Z tytułu powyższego zajęcia NBP przekazał na konto organu egzekucyjnego kwotę 2 308 757,59 zł, która w części została zaliczona na zobowiązanie oraz w całości zaspokoiła powstałe koszty egzekucyjne.
Następnie, organ odwoławczy wskazał, że pismem z 30 kwietnia 2007 r. zobowiązany - Urząd Morski w S. wystąpił do organu egzekucyjnego z wnioskiem o umorzenie postępowania egzekucyjnego ze względu na błąd co do osoby zobowiązanego oraz brak wymagalności zobowiązania oraz wniósł o uchylenie dokonanych czynności i zwrot wyegzekwowanych kwot. Mając na uwadze powyższe, organ egzekucyjny, postanowieniem z [...] - znak: [...], umorzył postępowanie egzekucyjne, a jednocześnie, postanowieniem z dnia [...] - znak: [...], obciążył wierzyciela - Prezydenta Miasta Ś. kosztami postępowania egzekucyjnego. Na powyższe postanowienia Prezydent Miasta Ś. wniósł zażalenia.
Po dokonaniu analizy stanu faktycznego i prawnego w przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w S., wskazanym na wstępie postanowieniem, uchylił w całości zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego pierwszej instancji oraz umorzył postępowanie w sprawie kosztów, wskazując, że z przepisu art. 64 c § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wynika, że wierzyciel pokrywa koszty egzekucyjne w sytuacji jeśli okaże się, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem. Organ egzekucyjny pierwszej instancji uznał wprawdzie, że okolicznością uzasadniającą umorzenie postępowania egzekucyjnego i obciążenie Wierzyciela kosztami egzekucji było uchylenie i przekazanie do ponownego rozpatrzenia decyzji stanowiącej podstawę egzekucji, a także błąd w wystawionych tytułach wykonawczych odnośnie wskazania osoby zobowiązanej, jednak organ odwoławczy uchylił to postanowienie, uznając, że nie wystąpiły przesłanki z art. 59 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, co skutkowało wydaniem [...] postanowienia - znak: [...] o uchyleniu postanowienia organu pierwszej instancji i orzeczeniu o prowadzeniu postępowania egzekucyjnego.
Reasumując, Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że na obecnym etapie prowadzonego postępowania egzekucyjnego brak jest przesłanek do obciążania wierzyciela kosztami postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wystawionych tytułów wykonawczych o numerach [...], [...], [...].
Na rozstrzygnięcie organu odwoławczego zobowiązany wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podnosząc, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. narusza następujące przepisy:
- • art. 59 § 1 pkt 2 i 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegającym na błędnym przyjęciu, że nie wystąpiły określone w nich przesłanki dające podstawę organowi pierwszej instancji do umorzenia postępowania egzekucyjnego;
- • art. 64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. - o postępowaniu egzekucyjnym w administracji polegającym na błędnym przyjęciu, że brak jest przesłanek do obciążenia kosztami egzekucyjnymi;
- • art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego polegającym na niedostatecznym uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) Sąd dokonuje kontroli zgodności ostatecznych decyzji administracyjnych z prawem.
Sądowa kontrola zaskarżonego postanowienia ostatecznego, dokonana według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, doprowadziła do stwierdzenia, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie podkreślić należy, że art. 64c § 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm.) stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem należności z tytułu kosztów egzekucyjnych, wraz z naliczonymi od dnia ich pobrania odsetkami ustawowymi, organ odwoławczy zwraca zobowiązanemu, a jeżeli niezgodne z prawem wszczęcie i prowadzenie egzekucji spowodował wierzyciel, obciąża nimi wierzyciela. Z kolei przepis art. 64c § 7 stanowi, że organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych na żądanie zobowiązanego, albo z urzędu, jeżeli koszty te obciążają wierzyciela.
W rozpoznawanej sprawie organ egzekucyjny pierwszej instancji wydał postanowienie o obciążeniu kosztami egzekucyjnymi w wysokości 812 936,98 zł wierzyciela oraz dokonał zwrotu wyegzekwowanych kosztów zobowiązanemu, a podstawą takiego rozstrzygnięcia było postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego z [...] lecz Dyrektor Izby Skarbowej w S. uchylił w dniu 30 lipca 2007 r. ww. postanowienie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego, orzekając o prowadzeniu postępowania egzekucyjnego (postanowienie nr [...]).
Tak więc, podzielić należy stanowisko organu odwoławczego, że wniesiona skarga w przedmiocie kosztów na obecnym etapie postępowania egzekucyjnego jest bezzasadna, bowiem zaskarżone postanowienie jest konsekwencją postanowienia o uchyleniu rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji o umorzeniu postępowania egzekucyjnego.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisu art. 59 § 1 pkt 2 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji stwierdzić należy, że powyższe regulacja nie stanowiła podstawy wydania spornego postanowienia, a jego przedmiotem nie było badanie przesłanek umorzenia postępowania egzekucyjnego, lecz jedynie postępowanie w zakresie kosztów na podstawie w art. 64c § 3 i § 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Odnosząc się następnie do zarzutu naruszenia przepisu art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) stwierdzić należy, że, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, zaskarżone postanowienie zawiera uzasadnienie faktyczne oraz wskazanie faktów i dowodów na których się oparł się organ odwoławczy, a nadto zawiera także przytoczenie przepisów prawa, które zostały przez Dyrektora Izby Skarbowej zastosowane.
Nie znajdując, w tych warunkach, podstaw do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie ostateczne nie odpowiada przepisom prawa materialnego, jak również podstaw do stwierdzenia, iż wydane zostało z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego w stopniu, co najmniej, mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzec należało o oddaleniu skargi, jako nieuzasadnionej (art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).