Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2020 r. sygn. akt I SA/Sz 689/19 sąd oddalił skargę J. R. na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Oddział w B.-B. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS I Oddział w Ł. z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu składek.
Odpis wyroku z uzasadnieniem oraz pouczeniem o wymogach formalnych skargi kasacyjnej doręczono skarżącemu 7 lutego 2020 r.
W związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem z dnia 23 stycznia 2020 r. o przyznanie prawa pomocy, postanowieniem z dnia 12 lutego 2020 r. starszy referendarz sądowy ustanowił skarżącemu pełnomocnika z urzędu. Pismem z dnia 25 marca 2020 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła radcę prawnego z urzędu w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy. Termin na podjęcie czynności procesowych przez wyznaczonego pełnomocnika z urzędu nie rozpoczął biegu w związku z wejściem w życie z dniem 31 marca 2020 r. art. 15 zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Pismem z dnia 21 czerwca 2020 r. pełnomocnik ustanowiony z urzędu wydał opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
Pismem z dnia 23 czerwca 2020 r. przesłano skarżącemu ww. opinię prawną, pouczając jednocześnie o przysługującym skarżącemu prawie do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tut. sądu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpisu opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie wskazano również, że skarga powinna być sporządzona przez ustanowionego przez skarżącego adwokata albo radcę prawnego pod rygorem jej odrzucenia.
W dniu 28 lipca 2020 r. (data nadania) skarżący złożył do sądu pismo stanowiące sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od ww. wyroku
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do brzmienia art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z przepisami art. 175 § 1, § 2 i § 3 pkt 1 p.p.s.a., skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, może ją sporządzić także sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem; skarga kasacyjna może być sporządzona w sprawach egzekucji administracyjnej przez doradcę podatkowego.
Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie natomiast z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W rozpoznawanej sprawie brak jest okoliczności pozwalających stwierdzić, że skarżący jest jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art 175 p.p.s.a. nie jest brakiem formalnym, który podlegałby uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Jest to brak nieusuwalny, czyniący taką skargę niedopuszczalną.
Z uwagi na powyższe okoliczności - na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 i 3 p.p.s.a. - należało skargę kasacyjną odrzucić.