Uzasadnienie
Decyzją z [...] Burmistrz Miasta na podstawie art.207 ustawy z 29 sierpnia 1997r Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze. zm.), art.21 ust.1 pkt.2 ustawy z 30 sierpnia 2002r o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz.1287ze. zm.), uchwały NLXLVIII/465/2002 Rady Miejskiej z 10 października 2002r w sprawie restrukturyzacji należności od przedsiębiorców z tytułu zobowiązań podatkowych stanowiących dochody budżetu Gminy umorzył postępowanie restrukturyzacyjne dotyczące zaległości podatkowych J. Z. w podatku od środków transportu za okres od 01.01.2001 r. do 30.06.2002 r.
W uzasadnieniu organ ten wskazał, że na wniosek J. Z., zostało wszczęte postępowanie restrukturyzacyjne.
Organ restrukturyzacyjny wydał [...] roku decyzję o warunkach restrukturyzacji, w której objął restrukturyzacją zaległości podatkowe z tytułu podatku od środków transportu w kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę, określając jednocześnie warunki restrukturyzacji. Powyższa decyzja została doręczona 6 stycznia 2003 r. W decyzji tej organ ustalił opłatę restrukturyzacyjną w wysokości 15% należności objętej restrukturyzacyjną w wysokości [...] zł płatną w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, a pozostałe zaległości z tytułu podatku od środków transportu nie objęte restrukturyzacyjną przedsiębiorca ureguluje w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji oraz będzie regulować na bieżąco zobowiązania z tytułu podatku od środków transportu. Opłata restrukturyzacyjna powinna być wpłacona do 6 lutego 2003 r. natomiast została wpłacona w 5 marca 2003 r. to jest po wymagalnym terminie.
Pozostałe należności z tytułu zaległości nie objęte restrukturyzacją przedsiębiorca nie uregulował w określonym terminie, a dopiero 27 października 2003 r. zdaniem tego organu nie zostały spełnione warunki określone w decyzji o warunkach restrukturyzacji, a zatem wystąpiły przesłanki do umorzeniu postępowania restrukturyzacyjnego.
W odwołaniu od tej decyzji strona zarzuciła naruszenie art. 21 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 155, poz. 1287 ze zm.), wnosząc o jej uchylenie w całości i orzeczenie o umorzeniu należności podlegających restrukturyzacji.
Zdaniem odwołującego spełnił on warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 cyt. wyżej ustawy z 30.08.2002 r. Z żadnego przepisu nie wynika, że wydanie decyzji stwierdzającej umorzenie należności podlegających restrukturyzacji uzależnione jest od zachowania terminów określonych w decyzji o warunkach restrukturyzacji dla dokonania wpłat opłaty restrukturyzacyjnej oraz pozostałych należności nie objętych restrukturyzacją.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie: - art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), art. 2 i 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tj. Dz.U. z 2001r., Nr 79, poz. 856 ze zm.), decyzją z 1 lipca 2004 r. utrzymało zaskarżoną decyzje w mocy.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, co do tego, że odwołujący nie spełnił wszystkich warunków wymaganych przez przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców, skonkretyzowanych w decyzji o warunkach restrukturyzacji, a konkretnie - nie wpłacił w terminie opłaty restrukturyzacyjnej i nie spłacił w terminie zaległości podatkowych nie objętych restrukturyzacją. Według tego organu ustawa o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców ustanawia termin wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej – w art. 19 ust.
2. Jest to 30 dni od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji. Decyzja Burmistrza termin ten tylko powtarza za ustawą. Termin ten ma zdaniem tego organu charakter terminu bezwzględnie obowiązującego i organ restrukturyzacyjny nie ma możliwości jego zmiany, ani też nie może go zignorować, chyba że rozłoży spłatę opłaty restrukturyzacyjnej na raty, czego w tej sprawie odmówiono. Samo niedotrzymanie terminu wniesienia opłaty restrukturyzacyjnej wystarczy, aby postępowanie restrukturyzacyjne zostało zakończone poprzez umorzenie. Dodatkowe niewykonanie kolejnego warunku - niedotrzymanie terminu spłaty zaległości podatkowych nieobjętych postępowaniem restrukturyzacyjnym, decyzję o umorzeniu jedynie wzmacnia.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wskazaną wyżej decyzję skarżący zarzucił naruszenie przepisów art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. nr 155, poz. 1287 ze zm.) i na tej podstawie wniósł o jej uchylenie w całości.
W uzasadnieniu skargi skarżący na wstępie przedstawił dotychczasowy stan sprawy, podnosząc, że zaskarżona decyzja jest niezgodna z prawem, gdyż zdaniem skarżącego spełnił on warunki dla umorzenia posiadanych zaległości w podatku od środków transportu, podlegających restrukturyzacji określone w art. 10 ust. 1pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców.
Z powyższych przepisów nie wynika, że wydanie decyzji stwierdzającej umorzenie należności podlegających restrukturyzacji następuje pod warunkiem zachowania terminów określonych w decyzji o warunkach restrukturyzacji dla dokonania wpłat: opłaty restrukturyzacyjnej, kwot zaległości z tytułu należności nie objętych restrukturyzacją.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna.
Kognicja sądów administracyjnych ze względu na treść art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) i art. 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sprowadza się do kontroli działalności publicznej pod względem zgodności z prawem. Badając pod tym kątem zaskarżoną decyzję zdaniem Sądu nie narusza ona prawa.
W sprawie tej sporne jest, czy skarżący spełnił warunki restrukturyzacji określone w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. o restrukturyzacji niektórych należności publicznoprawnych od przedsiębiorców (Dz. U. Nr 156 poz. 1287 ze zm.). W art. 21 ust. 1 tej ustawy ustawodawca przewidział bowiem dwa sposoby zakończenia restrukturyzacji po wydaniu decyzji o warunkach restrukturyzacji w zależności od tego, czy warunki restrukturyzacji zostały spełnione, czy też nie. Zgodnie z tym przepisem organ restrukturyzacyjny wydaje decyzję o zakończeniu restrukturyzacji, w której: 1) stwierdza umorzenie należności podlegających restrukturyzacji, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3, zostały spełnione albo 2) umarza postępowanie restrukturyzacyjne, jeżeli warunki restrukturyzacji, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 nie zostały spełnione. Przepis ten odsyła do warunków restrukturyzacji określonych w art. 10 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy tj. dokonanie przez przedsiębiorcę wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej, o której mowa w art. 19 oraz nie posiadanie w dniu wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 zaległości z tytułu należności wymienionych w art. 6, z wyjątkiem należności wymienionych w art. 11 ust. 1 pkt 2 i ust. 3, nieobjętych restrukturyzacją, należących do właściwości danego organu restrukturyzacyjnego. Jednym z koniecznych warunków pozytywnego zakończenia restrukturyzacji jest dokonanie wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej, o której mowa w art.
19. Skoro przepis art. 10 ust. 1 pkt 2 określając warunek wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej odsyła do całego art.19 regulującego opłatę restrukturyzacyjną, to tym samym, jak słusznie uznał organ odwoławczy również do ust. 2 tego przepisu, określającego termin płatności opłaty restrukturyzacyjnej. Zgodnie z tym przepisem termin płatności opłaty restrukturyzacyjnej wynosi 30 dni od dnia doręczenia decyzji o warunkach restrukturyzacji, z zastrzeżeniem art. 20, który w przedmiotowej sprawie nie ma jednak zastosowania. O tym, że jednym z koniecznych warunków pozytywnego zakończenia restrukturyzacji jest dokonanie wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej w terminie określonym w art. 19 ust. 2 ustawy świadczy również treść art. 10 ust. pkt 3 ustawy. W przepisie tym bowiem ustawodawca określił termin, na jaki ocenia się warunek braku zaległości, wskazując, iż terminem tym jest dzień wydania decyzji o zakończeniu restrukturyzacji. Gdyby zatem ustawodawca chciał inaczej określić termin wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej pod kątem spełnienia warunków restrukturyzacji, niż to wynika z art. 19 ust. 2, to podobnie jak w przypadku istnienia zaległości termin ten określiłby w art. 10 ust. 1 pkt 2. Mimo, iż rację ma skarżący, że organy błędnie przyjęły, by jednym z koniecznych warunków pozytywnych zakończenia restrukturyzacji było wpłacenie zaległości w terminie określonym w decyzji o warunkach restrukturyzacji, to jednak uchybienie to nie ma zdaniem Sądu wpływu na treść zaskarżonej decyzji, nie jest bowiem sporne w tej sprawie, że skarżący nie dokonał wpłaty opłaty restrukturyzacyjnej w terminie określonym w art. 19 ust. 2 ustawy. Skoro skarżący nie spełnił jednego z koniecznych warunków restrukturyzacji, to nie można uznać, by zaskarżona decyzja naruszała prawo.
Skargę jako niezasadną należało więc na podstawie art. 151 ustawy- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalić.