Uzasadnienie
H. S.pismem z dnia 20 lipca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 30 kwietnia 2010 r. nr LVI/449/10 w przedmiocie udzielenia absolutorium Burmistrzowi Gminy.
Skarżący odpowiadając na wezwanie Sądu do wyjaśnienia czy przed wniesieniem skargi zwrócił się do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, pismem z dnia 13 października 2010 r. poinformował, że nie został pouczony przez Przewodniczącego Rady Miejskiej o obowiązku zwrócenia się do organu ze stosownym wezwaniem. Do swojego pisma załączył kserokopię pisma Przewodniczącego Rady Miejskiej, w którym wskazano, że zaskarżona uchwała została przedłożona wojewodzie oraz regionalnej izbie obrachunkowej w terminie 7 dni od dnia ich podjęcia, stosownie do postanowień art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym. Ponadto, poinformowano stronę o tym, że służy jej prawo zaskarżenia każdej uchwały do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ww. ustawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Na wstępie należy wskazać, że uchwała podjęta przez organy gminy może być zaskarżona do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Stosownie do art. 101 ust. 1 ww. ustawy każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Z powyższej regulacji prawnej wynika, że warunkiem zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego jest uprzednie bezskuteczne wezwanie organu do usunięcia naruszenia prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych został przyjęty pogląd, że wezwanie to jest quasi środkiem zaskarżenia, wnoszonym na akty organów administracji publicznej i jest niezbędne w celu uznania dopuszczalności skargi skierowanej do sądu.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący nie wezwał Rady
Miasta do usunięcia naruszenia prawa wywołanego zaskarżoną uchwałą, a zatem należało uznać, że nie wyczerpał trybu określonego w art. 101 ust. 1 powołanej ustawy. Skarga wniesiona w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest niedopuszczalna.
Na marginesie dodać należy, że nietrafiony jest zarzut H. S., iż nie został poinformowany o trybie zaskarżania uchwał, bowiem Przewodniczący Rady Miejskiej w piśmie z dnia 14 maja 2010 r. pouczył skarżącego o prawie zaskarżania uchwały do sądu administracyjnego w trybie art. 101 ust. 1 ww. ustawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę należało odrzucić, jako niedopuszczalną.