Uzasadnienie
D. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zapłaty zaległości w podatku od towarów i usług za czerwiec i sierpień 2004 r. wraz z odsetkami oraz I, II, IV kwartał 2005 r. wraz z odsetkami, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym tj. kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Zarządzeniem z dnia [...] r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi.
Pismem z dnia [...] r. D.K. cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Cofnięcie skargi jest prawem strony skarżącej i co do zasady wiąże Sąd (art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.. Zakwestionowanie przez Sąd prawa strony skarżącej do cofnięcia skargi może nastąpić wyłącznie po pozytywnym ustaleniu wystąpienia w sprawie sytuacji odpowiadającej przesłankom uznania cofnięcia za niedopuszczalne. Jakakolwiek rozszerzająca interpretacja przesłanek uznania cofnięcia skargi za niedopuszczalną jest wyłączona z tej racji, że to strona skarżąca w świetle konstrukcji przepisu art. 60 p.p.s.a., jest dysponentem wniesionego środka zaskarżenia i może nim rozporządzać w sposób wiążący Sąd. Wyłączenie związania Sądu dyspozycją skarżącego, co do rezygnacji z popierania skargi jest wyjątkiem od zasady, a wyjątki od zasady nie podlegają wykładni rozszerzającej.
W niniejszej sprawie Sąd nie znalazł powodów, dla których miałby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, zmierzające do obejścia prawa czy mające spowodować utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności oraz dokonane przed wezwaniem do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.
Mając powyższe na uwadze, uznając cofnięcie niniejszej skargi za dopuszczalne i skuteczne, Sąd umorzył postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a.).