Uzasadnienie
Radca prawny J. P. podpisał skargę w niniejszej sprawie jako pełnomocnik strony skarżącej. Następnie, zgodnie z zarządzeniem Sędziego Przewodniczącego Wydziału I z 21 sierpnia 2026 r., został pisemnie wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego.
Wezwanie zawierało informację, że niewykonanie wezwania sądowego w zakreślonym terminie spowoduje odrzucenie skargi.
Wezwanie sądowe do uzupełnienia wspomnianego braku formalnego skargi radca prawny J. P. otrzymał 28 sierpnia 2026 r. Do chwili obecnej nie złożył poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa.
Pismem z 3 września 2026 r. radca prawny J. P. cofnął skargę.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm.- P.p.s.a), pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie do art. 48 § 3 P.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
W uchwale sygn. III OPS 2/25 Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że "Podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 powołanej ustawy".
W świetle powyższego skarga złożona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako dotknięta nieusuniętym brakiem formalnym, bowiem pomimo prawidłowego wezwania sądowego radca prawny J. P., który podpisał skargę jako pełnomocnik strony skarżącej, nie złożył w zakreślonym terminie poświadczonego za zgodność z oryginałem odpisu pełnomocnictwa.
Złożenie pełnomocnictwa w kserokopii niepoświadczonej za zgodność z oryginałem jest brakiem formalnym skargi i jego nieuzupełnienie stanowi podstawę do odrzucenia skargi.
W tych okolicznościach cofnięcie skargi nie mogło wywołać skutków procesowych. Cofnąć bowiem można jedynie skargę skutecznie wniesioną, czyli taką, która nie jest dotknięta żadnymi brakami.
W przypadku natomiast, gdy skarga nie została skutecznie złożona, postępowanie sądowe nie może się toczyć w ogóle, a zatem nie może zostać również umorzone. Dodatkowo cofnąć skargę może tylko prawidłowo ustanowiony pełnomocnik.
Z tych powodów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, § 3 P.p.s.a.
Orzeczenie o zwrocie wpisu od skargi uzasadnia art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.