Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w S. postanowieniem Nr [...] z dnia [...] wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez W. S. zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do sposobu i zakresu zastosowania prawa podatkowego.
W uzasadnieniu podał, że zgodnie z art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej warunkiem skuteczności czynności procesowej wniesienia zażalenia, jest zachowanie ustawowego terminu 7 dni od dnia doręczenia postanowienia stronie. Uchybienie zaś ustawowego terminu powoduje bezskuteczność zażalenia, czego następstwem jest ostateczność postanowienia.
Organ wskazał, iż postanowienie organu pierwszej instancji zostało doręczone stronie w dniu 18 czerwca 2007 r., a zatem 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia upłynął w dniu 25 czerwca 2007 r. Natomiast zażalenie zostało złożone w dniu 29 czerwca 2007 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie uchybionego terminu do jego złożenia, jednakże postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w S. odmówił przywrócenia przedmiotowego terminu. W świetle powyższego zażalenie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu określonego w art. 236 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Stosownie zatem do treści art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 236 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, organ, odwoławczy orzekł w formie postanowienia o uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia.
W skardze na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. pełnomocnik (pracownik) W. S. zarzucił mu naruszenie art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 236 § 2 pkt 1 oraz art. 162 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie prawa podatnika do przywrócenia na jego wniosek uchybionego terminu.
Z uwagi na to wniósł o jego uchylenie oraz zasądzenie na rzecz podatnika kosztów postępowania.
W uzasadnieniu odniósł się przede wszystkim do nieuzasadnionej jego zdaniem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia. Powołał również okoliczność wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.
W związku z tym wskazał, iż bezpodstawnym było wydawanie zaskarżonego postanowienia, gdyż w/w skarga nie została jeszcze rozpatrzona. Skarga ta ma w ocenie pełnomocnika istotne znaczenie dla sprawy, gdyż jej ewentualne uwzględnienie przez WSA skutkowałoby przywróceniem terminu do wniesienia zażalenia.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko faktycznie oraz prawne.
Dodatkowo organ wskazał, że jeżeli podatnik ustanowi pełnomocnika, to korespondencja dostarczana jest pełnomocnikowi, co wynika z przepisu art. 145 § 2 Ordynacji podatkowej. Ponadto w takim przypadku podatnik przyjmuje na siebie odpowiedzialność za wszelkie działania bądź zaniechania pełnomocnika, występującego w imieniu i działającego na rzecz podatnika, co znajduje odzwierciedlenie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości w szczególności przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
Skarga oceniania pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 228 § 1 i § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. jedn. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, a postanowienie w tym przedmiocie jest ostateczne.
W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, iż ostatecznym postanowieniem
Nr [...] z dnia [...], doręczonym w dniu 20 sierpnia 2007 r., Dyrektor Izby Skarbowej w S. odmówił W. S. przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. Nr [...] w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Zażalenie na wskazane postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S., które zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 18 czerwca 2007 r., wniesiono za pośrednictwem poczty w dniu 29 czerwca 2007 r., a więc z uchybieniem przewidzianego w przepisie art. 236 § 2 Ordynacji podatkowej 7-dniowego terminu.
Powyższe okoliczności organ prawidłowo ustalił we wstępnym postępowaniu podjętym wskutek wniesionego zażalenia zawierającego również prośbę o przywrócenie uchybionego terminu, a wobec jego odmowy, był zobowiązany orzec po myśli art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej.
Zarzuty powołane w skardze mające wskazywać na brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi do wniesienia zażalenia, nie mogły spowodować uchylenia zaskarżonego postanowienia przez Sąd. Powyższe zarzuty były bowiem rozpatrywane przez Sąd, ale w sprawie ze skargi W. S. na postanowienie o odmowie przywrócenia uchybionego terminu.
Całkowicie chybiona jest również argumentacja skargi odnosząca się do bezpodstawności zaskarżonego postanowienia wobec zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w S. w przedmiocie odnowy przywrócenia podatnikowi terminu do wniesienia zażalenia na w/w postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. Jak Sąd już wskazał wcześniej, postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienie zażalenia jest postanowieniem ostatecznym, na które nie przysługuje środek zaskarżenia w toku instancji, lecz jedynie skarga do sądu administracyjnego.
W takim więc wypadku zgodne z prawem było wydanie zaskarżonego postanowienia. Naruszenie prawa miałoby miejsce w sytuacji, gdyby organ odwoławczy wydał postanowienie stwierdzające uchybienie terminu przed rozpatrzeniem wniosku o jego przywrócenie.
Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w S., na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.