Uzasadnienie
Skarżący M. C., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, odsyłając w uzasadnieniu wniosku do złożonych oświadczeń i dokumentów w innej sprawie zawisłej przed tut. Sądem o sygn. akt I SA/Sz 476/08, w której Sąd uwzględnił jego wniosek i postanowieniem z dnia 13 listopada 2008 r. przyznał prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.
Skarżący oświadczył w dniu 12 grudnia b.r., że jego sytuacja nie uległa zmianie.
Z uzasadnienia wniosku, oświadczenia majątkowego, o stanie rodzinnym i dochodach oraz dodatkowych dokumentów dołączonych do niniejszej sprawy z akt sprawy o sygn. akt
I SA/Sz 476/08, wynika, co następuje.
M. C. prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną J., źródłem utrzymania rodziny jest renta żony skarżącego w wysokości 697,81 zł (brutto).
Skarżący od 5 grudnia 2006 r. jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku.
Odnośnie do posiadanego majątku skarżący wskazał na mieszkanie o powierzchni 49,20 m², z oświadczenia skarżącego wynika, że zarówno on, jak i jego żona nie posiadają innych nieruchomości, oszczędności oraz przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro.
Z przedłożonych dokumentów (pismo Spółdzielni Mieszkaniowej, faktury) wynika, że miesięczne wydatki małżonków C. tytułem opłat za mieszkanie i energię elektryczną wynoszą ok. 400 zł miesięcznie.
Dodatkowo wskazać należy, że skarżący od marca 2008 r. pobiera dodatek mieszkaniowy, aktualnie w wysokości 186,09 zł (dowód: zaświadczenie Ośrodka Pomocy Rodzinie).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 w/w ustawy).
Instytucja prawa pomocy dotyczy osób, które z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną nie są w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego, a odmowa udzielenia im pomocy doprowadziłaby do zamknięcia przed nimi możliwości dochodzenia praw przed sądem. Udzielenie prawa pomocy jest bowiem formą dofinansowania strony z Budżetu Państwa. Powinno mieć miejsce jedynie w wyjątkowych sytuacjach, w których zdobycie środków finansowych na udział w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe.
Skarżący wraz ze swoją małżonką utrzymują się z dochodów z renty w kwocie ok. 600 zł miesięcznie, z czego ok. 400 zł przeznaczane jest na wydatki "mieszkaniowe", skarżący jest zarejestrowany jako bezrobotny bez prawa do zasiłku, nie posiada majątku, poza mieszkaniem o pow. 49,20 m kw, ani też żadnych oszczędności.
Powyższe, zdaniem referendarza, świadczy o tym, że sytuacja wnioskodawcy jest wyjątkowo trudna, dwuosobowa rodzina znajduje się w niedostatku i skarżący nie będzie w stanie uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym ustanowić pełnomocnika procesowego.
Podobnie sytuację skarżącego ocenił WSA w S. w w/w postanowieniu z dnia 13 listopada 2008 r. (w sprawie I SA/Sz 476/08).
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.