Uzasadnienie
M. K. i M. K. prowadzący działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej "[...]" M. i M. K., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty targowej.
Jednocześnie w skardze, skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazali, że sąd orzekając w przedmiocie wstrzymania wykonania aktu lub czynności związany jest zamkniętym katalogiem obejmującym dwie przesłanki pozytywne: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący podkreślili, że zapłata kwoty orzeczonej decyzją organu tj. [...] zł za dokonywanie sprzedaży jest dla nich olbrzymią dolegliwością i z uwagi na niewielkie przychody spółki w stosunku do podniesionych wydatków, zachodzi niebezpieczeństwo utraty finansowej przez spółkę. Zaznaczyli przy tym, iż wynajmują nieruchomość pod prowadzoną działalność gospodarczą i mają znaczne obciążenia publiczne, przy obecnie niewielkich zarobkach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 zwanej dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z treści powołanego powyższej przepisu wynika, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest wykazanie przez zainteresowaną stronę, okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykonanie aktu administracyjnego, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość sama w sobie nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania jest zasadne.
Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo powołanie treści przepisu czy gołosłowne oświadczenie, że zapłata kwoty orzeczonej decyzją organu tj. [...] zł, z uwagi na niewielkie przychody prowadzonej przez skarżących działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej "[...]" M. i M. K., może spowodować niebezpieczeństwo utraty finansowej przez spółkę. Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji, skarżący mogą otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wydanie II, Warszawa 2006 oraz postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Przenosząc powyższe uwagi na grunt analizowanej sprawy Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazali istnienia żadnej z przesłanek zawartych w powołanym powyżej przepisie. Skarżący nie uprawdopodobnili bowiem jakiejkolwiek konkretnej okoliczności, która wskazywałaby na fakt, że niewstrzymanie wykonania decyzji organu podatkowego, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia konkretnej - znacznej szkody lub konkretnych - trudnych do odwrócenia skutków. Nie przedstawiono żadnych danych, ani też dokumentów źródłowych, które w sposób jednoznaczny i przekonywujący wskazywałyby, że wykonanie decyzji wiąże się ze stratami dla skarżących.
Podkreślić należy, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Wnioskodawca powinien poprzeć swoje twierdzenia stosownymi materiałami, dokumentami źródłowymi, dotyczącymi w szczególności jego sytuacji finansowej oraz majątkowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), a tego skarżący w rozpatrywanej sprawie nie uczynili.
Z uwagi na brak danych nie sposób określić czy ewentualna szkoda, spowodowana wykonaniem decyzji tylko z uwagi na wysokość zobowiązania podatkowego byłaby znaczna oraz czy istnieje zagrożenie powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jest zatem odniesienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. do konkretnej sytuacji gospodarczej, majątkowej i rodzinnej skarżących, a świadczącej o tym, że w stosunku do wnioskodawców wstrzymanie wykonania danego aktu jest uzasadnione.
Z powyższych względów, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji postanowienia.