Uzasadnienie
T G wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej powołane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2014 r. Sąd odrzucił ww. skargę z uwagi na jej wniesienie z uchybieniem terminu. Ww. postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 15 września 2014 r.
W dniu 15 października 2014 r., w ustawowym terminie, T G wniósł do tut. Sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną. Jednocześnie złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego w związku z zamiarem wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego o zmianę przepisów dotyczących wymogu sporządzania skargi kasacyjnej przez profesjonalnego pełnomocnika.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z dyspozycją art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Jednym z wymogów ustanowionych dla skargi kasacyjnej jest, określony w art. 175 § 1 P.p.s.a., obowiązek sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego. O treści cyt. przepisu skarżący został pouczony w treści pisma przewodniego, przy którym doręczono mu postanowienie z dnia 25 sierpnia 2014 r. wraz z uzasadnieniem (pkt 2).
Pomimo tego, wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez stronę skarżącą – T G, nie zaś przez podmioty uprawnione do jej sporządzenia, wymienione w art. 175 § 1 P.p.s.a. Ponadto do autora skargi kasacyjnej nie znajdują zastosowania wyłączenia wskazane w przepisach art. 175 § 2 P.p.s.a. ani też przepis art. 175 § 3 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał wniesioną w niniejszej sprawie skargę kasacyjną za niedopuszczalną i orzekł jak sentencji postanowienia - na podstawie art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a.
Odnosząc się z kolei do wniosku Skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Sąd nie stwierdził, aby w sprawie zaistniała przewidziana w tym przepisie okoliczność uzasadniająca zawieszenie postępowania sądowego, dlatego odmówił zawieszenia postępowania w sprawie, o czym postanowił w punkcie 2 sentencji.