Uzasadnienie
Skarżący M G w dniu 18 maja 2015 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na wyżej powołaną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek.
Następnie, w związku ze skargą, w dniu 13 lipca 2015 r. skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
We wniosku skarżący oświadczył, że nie posiada majątku (nieruchomości, wartościowych ruchomości, oszczędności, papierów wartościowych itp.), prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z [...] J G. Skarżący podał, że zarówno on jak i [...] nie otrzymują żadnego dochodu.
Do wniosku dołączono dwa zaświadczenia Powiatowego Urzędu Pracy w B z dnia 13 lipca 2015 r., potwierdzające, iż M G i J G są zarejestrowani jako osoby bezrobotne bez prawa do zasiłku oraz pismo ZUS z dnia 13 lipca 2015 r. informujące, iż stan zadłużenia skarżącego z tytułu nieopłaconych składek, odsetek, kosztów upomnienia wynosi [...] zł.
Ponadto w aktach administracyjnych sprawy, znajdują się dokumenty, z których wynika, że skarżący do 2014 r. prowadził działalność gospodarczą w zakresie wyrobu i usług [...]h, opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym (stawką 8,5 %), z tytułu której zadeklarował przychody: w 2011 r. w wysokości [...] zł, w 2012 r. w wysokości [...] zł, w 2013 r. w wysokości 0 zł (według PIT-28). Skarżący ma [...] zł lat, ma stwierdzoną chorobę alkoholową, dwukrotnie przebywał w ośrodku leczenia uzależnień.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Skarżący w niniejszej sprawie z mocy ustawy jest zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, co wynika z art. 239 pkt 1 e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że nie mają obowiązku uiszczenie kosztów sądowych strony skarżące działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W związku z faktem, że skarżący korzysta z mocy ustawy ze zwolnienia od kosztów sądowych, jego wniosek w tym zakresie jest bezprzedmiotowy. Rozpoznaniu podlega więc jedynie wniosek o ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze sytuację materialną i osobistą skarżącego, brak stałego źródła dochodu, bezrobocie, brak majątku i oszczędności, należy stwierdzić, że jego wniosek o przyznanie prawa pomocy jest w pełni zasadny. W związku z tym ustanowiono dla niego adwokata, co zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a. odpowiada przyznaniu prawa pomocy w zakresie częściowym, w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.