Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało mocy decyzję Wójta Gminy [...], którą określono [...] wysokość zobowiązania podatkowego w opłacie targowej za dokonywanie sprzedaży artykułów przemysłowych w łącznej kwocie [...] zł. W swojej decyzji organ odwoławczy pouczył stronę, że (cyt.) "Decyzja niniejsza jest ostateczna, jednakże na decyzję tę służy stronie prawo wniesienia skargi (w 2 egz.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego 70-561 Szczecin, ul. Staromłyńska 10, w terminie 30 dni od daty jej otrzymania."
Odpis powyższej decyzji doręczono stronie w dniu [...] r., a zatem termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] r.
W dniu [...] r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) [...] wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na opisaną powyżej decyzję Kolegium. Sąd zaś, zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, w dniu 21 września 2009 r. przesłał tę skargę organowi podatkowemu według właściwości.
W tym stanie sprawy, postanowieniem z dnia 15 października 2009 r. o sygn. akt I SA/Sz 737/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, odrzucił skargę [...], jako wniesioną z uchybieniem terminu. Jednocześnie, w uzasadnieniu orzeczenia, Sąd wskazał, że jakkolwiek błędne pouczenie przez organ administracji o przysługującym stronie sposobie i terminie złożenia skargi nie może przedłużać ustawowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 P.p.s.a., to jednak może stanowić podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, jeśli skarżący zechce z tej możliwości skorzystać i wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu złoży ponownie skargę. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 23 października 2009 r.
W dniu [...] r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) [...] wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na wskazaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, załączając jednocześnie odpis swojej skargi. Uzasadniając wniosek, skarżący wskazał, że przekroczenie terminu nastąpiło (cyt.) "z powodu błędnego pouczenia organu administracji".
Skarżony organ nie zajął żadnego stanowiska w sprawie wniosku [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej zwanej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 87 § 2 P.p.s.a., w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi (art. 87 § 1 P.p.s.a.) i jednocześnie z jego wniesieniem należy dopełnić czynności, dla której określony był termin (art. 87 § 4 P.p.s.a.).
Jak wynika z treści przywołanych powyżej przepisów, przywrócenie terminu może więc nastąpić jedynie wówczas, gdy spełnione zostały łącznie trzy przesłanki:
- 1) wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 2) zainteresowany uprawdopodobnił, że uchybił terminowi bez swojej winy,
- 3) dopełniona została czynność, dla której określony był termin.
Brak choćby jednej z tych przesłanek uniemożliwia przywrócenie terminu.
Z okoliczności rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący spełnił wszystkie wskazane powyżej warunki, a mianowicie: złożył swój wniosek w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu (23 października 2009 r. – data doręczenia postanowienia Sądu o odrzuceniu skargi, 26 października 2009 r. – data złożenia wniosku), dopełnił czynności, dla której określony był termin, oraz uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W sprawie niewątpliwe jest bowiem, że pouczenie o trybie zaskarżenia zawarte w zaskarżonej decyzji nie odpowiadało treści art. 54 § 1 P.p.s.a., zaś niedokonanie przedmiotowej czynności procesowej w ustawowym terminie było wynikiem zastosowania się przez skarżącego do treści tego błędnego pouczenia.
W tym stanie rzeczy, uznając, że zaistniały podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.