Uzasadnienie
Decyzją z dnia (...), wydaną z powołaniem się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), art. 2 ust. 1, art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 86 ust. 1, ust. 2 pkt 1 lit. "a" i ust. 12, art. 99 ust. 12 i art. 109 ust. 5 i ust. 6 ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt 4 lit. "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w S. orzekł o utrzymaniu w mocy decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w S. z dnia (...) określającej "E." Spółce z o.o. z siedzibą w S. w podatku od towarów i usług za listopad 2004 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości (...) zł oraz ustalającej temuż podatnikowi dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tymże podatku w wysokości (...) zł.
Powyższa decyzja ostateczna przez pełnomocnika "E." Spółki z o.o. z siedzibą w S. zaskarżona została do sądu administracyjnego z powodu jej niezgodności z prawem. Domagając się jej uchylenia w całości skarżący zarzuca, iż decyzja ta wydana została z naruszeniem:
- - przepisów postępowania podatkowego, a w szczególności art. 120, art. 122 i art. 123 Ordynacji podatkowej, "poprzez naruszenie zasady praworządności, zasad pro-wadzenia postępowania dowodowego, jak i prawa strony do faktycznego udziału w postępowaniu podatkowym, w tym poprzez nieprzeprowadzenie dowodów wnioskowanych przez stronę", które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik postępowania,
- - przepisu art. 86 ust. 10-13 ustawy o podatku od towarów i usług "i paragrafu 19-21 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. poprzez błędną jego wy-kładnię polegającą na uznaniu, że skarżąca Spółka nie miała prawa dysponowania towarem, a co za tym idzie nie uznanie możliwości odliczenia podatku naliczonego w listopadzie 2004 r.",
- - przepisu art. 14 ust. 1 pkt 4 lit. "a" rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) "poprzez błędne ustalenie przez Organ stanu faktycznego i uznanie, iż w miesiącu grudniu 2004 r. nie nastąpiła czynność stwierdzona fakturą VAT nr 173/11/04",
- - przepisu § 19 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27.04.2004 r. w spra-wie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 971 ze zm.) "poprzez uznanie, iż skarżącej doręczono korektę faktury VAT nr 07/04 z dnia 29.11.2004 r. do faktury VAT 173/11/04 z dnia 2.11.2004 r. oraz fakturę VAT nr 185/12/04".
Postanowieniem z dnia 17.01. 2006 r. wszczęte wniesieniem powyższej skargi postępowanie sądowe zostało zawieszone w związku - jak to wynika z jego uzasadnienia - z wystąpieniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w innej sprawie (oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 1089/05) z pytaniem prejudycjalnym do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w kwestii zgodności z prawem wspól-notowym przepisów podatkowych w zakresie dotyczącym możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego. Wobec wydania przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości postanowienia z dnia 6 marca 2007 r., sygn. C 168/06, w którym uznał się on niewłaściwym do udzielenia odpowiedzi na postawione pytania z tego względu, iż dotyczyły one wykładni dyrek-tyw wspólnotowych dotyczących podatku VAT za okres rozliczeniowy sprzed przy-stąpienia Polski do Unii Europejskiej, postanowieniem z dnia 7.11.2007 r. zawie-szone w rozpatrywanej sprawie postępowanie zostało podjęte, a sprawa skierowana do rozpatrzenia na rozprawie.
Pismem z dnia 12.02.2008 r., stanowiącym uzupełnienie skargi, pełnomocnik skarżącej rozszerzył zawarte w niej zarzuty wskazując, iż w zakresie dotyczącym ustalenia podatnikowi dodatkowego zobowiązania podatkowego skarżona decyzja oparta została na przepisach prawa krajowego sprzecznych z prawem wspólno-towym oraz że postanowieniem wydanym w dniu 31.07.2007 r. Naczelny Sąd Administracyjny wystąpił do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z pytaniem prejudycjalnym w tym zakresie. Zawarł również wniosek o rozważenie możliwości zawieszenia postępowania sądowego wywołanego wniesioną przezeń skargą.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w S. wniósł o jej oddalenie, zaś na rozprawie pełnomocnik organu odwoławczego oświadczył, iż nie sprzeciwia się ewentualnemu zawieszeniu postępowania w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. uznał, co następuje:
Jak wynika z treści pisma stanowiącego uzupełnienie skargi, jednym z jej zarzutów skierowanych wobec decyzji ostatecznej jest zarzut oparcia tej decyzji, w zakresie dotyczącym ustalenia podatnikowi dodatkowego zobowiązania podatko-wego, na przepisach prawa krajowego sprzecznych z przepisami prawa wspólno-towego zawartymi w VI Dyrektywie Rady (WE) z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych /.../.
Kwestia zgodności z prawem wspólnotowym przepisów ustawy z dnia 11 mar-ca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a więc przepisów obowiązujących już po akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej, dotyczących możliwości nakładania w określonych sytuacjach na podatników tego podatku dodatkowego zobowiązania podatkowego, stała się również przedmiotem wcześniejszej skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Byd-goszczy z dnia 31.05.2006 r., sygn. akt I SA/Bd 189/06, a rozpoznający tę skargę kasacyjną Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 31.07.2007 r. postanowienie, którym na mocy art. art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską skie-rował do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:
"1. Czy art. 2 ust. 1 i 2 Pierwszej Dyrektywy Rady Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej z dnia 11 kwietnia 1967 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (67/227/EEC) w związku z art. 2, art. 10 ust. 1 lit. a) i art. 10 ust. 2 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) wyłącza możliwość nałożenia obowiązku zapłaty przez podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, o którym mowa w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.) w przypadku stwierdzenia, że podatnik podatku od towarów i usług w złożonej deklaracji podatkowej wykazał kwotę zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej?
2. Czy <środki specjalne>, o których mowa w art. 27 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji prze-pisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC), z uwagi na swój charakter i cel, mogą polegać na możliwości nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, ustalanego decyzją organu podatkowego, w razie stwierdzenia faktu zadeklarowania przez podatnika zawyżonej kwoty zwrotu różnicy podatku albo zawyżonej kwoty zwrotu podatku naliczonego?
3. Czy w uprawnieniu przewidzianym w art. 33 Szóstej Dyrektywy Rady Wspólnot Europejskich z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej; ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) mieści się prawo do wprowadzenia dodatkowego zobowiązania podatkowego określonego w art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz.U. nr 54, poz. 535 ze zm.)?"
Jak wynika z poczynionych ustaleń, przedstawione wyżej pytanie prejudy-cjalne Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zostało dotychczas przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości rozpatrzone.
W tych warunkach, uznając iż względy na jednolitość orzecznictwa sądowo-administracyjnego wymagają - w sytuacji uzasadnionych w tymże względzie wątpli-wości Naczelnego sądu Administracyjnego - uprzedniego rozstrzygnięcia przez Euro-pejski Trybunał Sprawiedliwości zgodności z prawem wspólnotowym przepisów pra-wa krajowego dotyczących nakładania na podatnika podatku od towarów i usług dodatkowego zobowiązania podatkowego, jako sankcji za nieprawidłowe dokonanie rozliczenia tego podatku, za w pełni uzasadnione uznać należało ponowne zawie-szenie postępowania sądowego w rozpatrywanej sprawie do czasu udzielenia przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości odpowiedzi na przedstawione mu pytanie, od odpowiedzi tej bowiem zależeć będzie nie tylko sposób rozstrzygnięcia w sprawie, w której pytanie to postawiono, ale pośrednio także w sprawie będącej przedmiotem skargi wniesionej przez Spółkę "E" z siedzibą w S. Z tych względów na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w postanowieniu).