Uzasadnienie
Pismem z dnia 25 września 2007 r. G. N. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego w formie karty podatkowej na 2007 rok.
Po uzupełnieniu braków formalnych skargi polegających na uiszczeniu przez skarżącego wpisu od skargi, który w niniejszej sprawie stanowił kwotę 200 złotych, sprawa została skierowana do rozpoznania na rozprawę wyznaczoną na termin 5 marca 2008 r.
W dniu 30 stycznia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo procesowe do sprawy o sygn. I SA/Sz 639/07 z daty nadania 24 stycznia 2008 r., w którym skarżący wniósł o "wstrzymanie rozprawy sądowej", której termin został wyznaczony na dzień 14 lutego 2008 r. Ponadto podatnik zwrócił się do Sądu z prośbą o zwrot uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 200 zł w sprawie o sygn. I SA/Sz 743/07.
Pismem z dnia 7 lutego 2008 r. (data stempla pocztowego) skierowanym do sprawy I SA/Sz 743/07 skarżący wniósł o "wstrzymanie rozprawy sądowej", której termin został wyznaczony na dzień 5 marca 2008 r. wyjaśniając przy tym, że od 3 września 2007 r. nie prowadzi działalności gospodarczej oraz złożył zeznanie podatkowe zgodnie z wytycznymi Urzędu Skarbowego. Jednocześnie wnosząc o zwrot kwoty 400 zł uiszczonej tytułem wpisu od skargi w sprawach: I SA/Sz 639/07 oraz I SA/Sz 743/07.
Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2008 r. Sąd zobowiązał skarżącego o wskazanie, czy zawarty w powyższym piśmie wniosek o zwrot wpisu od skargi w sprawie I SA/Sz 743/07 należy traktować jako cofnięcie skargi, jednocześnie informując, że w związku z faktem skierowania przedmiotowej sprawy do rozpoznania na rozprawie wyznaczonej na dzień 5 marca 2008 r. Sąd zwraca połowę uiszczonego wpisu od skargi stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pismem procesowym z dnia 11 lutego 2008 r. (data złożenia przesyłki w placówce pocztowej) G. N. poinformował Sąd, że jego pismo zawierające prośbę o wstrzymanie rozprawy, której termin został wyznaczony na dzień 5 marca 2008 r. należy traktować jako cofnięcie skargi w sprawie o sygn. I SA/Sz 743/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Zgodnie z brzmieniem przepisu wyrażonego w art. 161 § 1 ustawy p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnie skargę, a także w razie śmierci strony, gdy przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, jak też w sytuacji, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn nie wymienionych w tym artykule (art. 161 § 1 pkt 3 w/w ustawy).
Stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana, z tym że posiedzenie mediacyjne nie wyłącza zwrotu. Jak wynika z przytoczonego na wstępie stanu faktycznego sprawy cofnięcie skargi miało miejsce przed rozpoczęciem rozprawy, na którą sprawa została skierowana, przez co spełniony został wymóg czasowy określony w powyższym przepisie - uzasadniający zwrot połowy wpisu od skargi, czyli kwoty 100 zł.
Wobec cofnięcia skargi, nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.
W przedmiocie kosztów Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a.