Uzasadnienie
P. K. w skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 sierpnia 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia 14 czerwca 2018 r. nr [...] uchylającą w całości decyzję organu I instancji z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na rok 2016 oraz ustalającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku rolnym i od nieruchomości w wymiarze łącznego zobowiązania pieniężnego za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 grudnia 2016 r. w kwocie [...]zł wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji organu I instancji z dnia 14 czerwca 2018 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienia, o których mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Z przytoczonej regulacji prawnej wynika zatem, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi ocenić czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia danym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym wnioskodawca musi wskazać konkretne okoliczności pozwalające ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wnioskodawca powinien także w miarę możliwości przedłożyć stosowne dowody, które będą uzasadniały wstrzymanie wykonania aktu lub czynności.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że skarżący zwracając się o wstrzymanie wykonania decyzji, w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku. Skarżący nie podał we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zdaniem sądu z uwagi na brak wskazania jakichkolwiek okoliczności uzasadniających przyznanie skarżącemu ochrony tymczasowej, nie jest możliwe szczegółowe ustosunkowanie się do wniosku. Podobne stanowisko wyraził NSA w swoich postanowieniach, m.in. z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, z dnia 14 stycznia 2015 r., sygn. akt II OZ 1403/14 (dostępne na stronie internetowej: www. orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek skarżącego nie wypełnia przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., wobec czego na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.