Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczeciniez 20 października 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 770/10

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Skład
Sędzia NSA - Marian Jaździński
Rozpoznanie
w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi T G na działalność Prezydenta Miasta S polegającą na wystawieniu tytułów wykonawczych p o s t a n a w i a: skargę odrzucić

Uzasadnienie

Pismem z dnia 12.07.2010 r. T G wniósł do sądu administracyjnego, za pośrednictwem Prezydenta Miasta S, skargę na wystawione przez tenże organ tytuły wykonawcze o nr. [...] oraz o nr.[...], będące podstawą egzekucji administracyjnej należności pieniężnych prowadzonej do jego majątku przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś poprzez dokonanie zajęcia przysługującej zobowiązanemu wierzytelności pieniężnej u dłużnika nie będącego pracodawcą, organem rentowym lub bankiem.

Wskazując w skardze, że jej podstawę prawną stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), a także odwołując się do przepisu art. 153 tejże ustawy skarżący wnosi "o dokonanie oceny prawnej przedmiotowej sprawy, uchy-lenie tytułów wykonawczych [...] i[...], a co za tym idzie zwrot pobranych kwot wraz z odsetkami i kosztów procesu /.../ oraz zawarcie w uzasadnieniu wyroku wskazań co do dalszego postępowania, które wiązać będą Prezydenta Miasta S". Z uzasadnienia skargi wynika, że przedmiotem egzekucji administracyjnej wszczętej na podstawie kwestionowanych przez skarżącego tytułów wykonawczych były należności pieniężne z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój w Strefie Płatnego Parkowania.

Pismem z dnia 30.09.2010 r. pełnomocnik Prezydenta Miasta S sformułował odpowiedź na skargę, w której wniósł o odrzucenie skargi względnie jej oddalenie, zarzucając, iż skarga jest niedopuszczalna wobec nie wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia przewidzianych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Będąc powołanym do sprawowania wymiaru sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolę tę sprawują - stosownie do przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - poprzez orzekanie w sprawach skarg na:

  1. 1) decyzje administracyjne;
  2. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zaża-lenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
  3. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
  4. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidual-nych sprawach;

  1. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i tere-nowych organów administracji rządowej;
  2. 6) inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków podejmo-wane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
  3. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
  4. 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Określając prowadzone przez organy egzekucyjne postępowanie i stosowane przez nie środki przymusu służące doprowadzeniu do wykonania przez zobowiąza-nych obowiązków, o których mowa w jej art. 2, ustawa z dnia 17.06.1966 r, o postę-powaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) stanowi w art. 26, że organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonaw-czego, sporządzonego według ustalonego wzoru, gdy zaś wierzyciel jest jedno-cześnie organem egzekucyjnym, przystępuje on z urzędu do egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego przez siebie wystawionego.

Sporządzony według ustalonego wzoru tytuł wykonawczy zawiera - stosownie do przepisu art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - adreso-wane do zobowiązanego pouczenie o przysługującym mu w terminie 7 dni prawie zgłoszenia do organu egzekucyjnego zarzutów w sprawie prowadzenia postępo-wania egzekucyjnego, których podstawy zostały wyczerpująco wymienione w jej art.

33. Zgłoszone przez zobowiązanego zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego rozpatruje organ egzekucyjny w trybie określonym przepisem art. 34 w/w ustawy, to jest po uzyskaniu stanowiska wierzyciela wyrażonego w formie postanowienia, na które służy zażalenie do organu wyższego stopnia, którym w przy-padku wierzyciela będącego jednostką samorządu terytorialnego jest samorządowe kolegium odwoławcze. Uzyskawszy stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów organ egzekucyjny wydaje postanowienie w sprawie zgłoszonych zarzutów, na które to postanowienie zobowiązanemu przysługuje zażalenie. Wniesienie zażalenia na takie postanowienie otwiera drogę do rozpatrzenia zarzutów przez organ wyższego stopnia, a następnie - w przypadku jego nieuwzględnienia - dopusz-czalnym czyni wniesienie skargi do sądu administracyjnego.

Jak wynika z treści samej skargi, jej przedmiotem nie jest jakiekolwiek osta-teczne postanowienie organu egzekucyjnego, jakim był Naczelnik Urzędu Skar-bowego w Ś, lecz sama czynność wystawienia tytułów wykonawczych przez Prezydenta Miasta S, działającego jako organ wykonawczy będącej wierzycielem jednostki samorządu terytorialnego, która to czynność sama w sobie nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, nie jest ona bowiem - wbrew temu co sugeruje się w skardze - czynnością, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skoro nie dotyczy ona uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, lecz jest czynnością o wyłącznie proceduralnym charakterze.

Zważywszy zatem, że kontrola legalności działalności podjętej przez organ administracji publicznej w zakresie dotyczącym wystawienia tytułu wykonawczego stanowiącego podstawę wszczęcia i prowadzenia egzekucji administracyjnej doko-nać się może jedynie w drodze szczególnego środka zaskarżenia, jakim jest zgło-szenie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, a następnie złożenia zażalenia na postanowienia organu egzekucyjnego uznającego te zarzuty za nieuzasadnione, co w rozpatrywanej sprawie nie miało miejsca, wniesioną w tejże sprawie skargę, domagającą się - jak to wynika z jej treści - uchylenia przez sąd administracyjny wystawionych przez Prezydenta Miasta S tytułów wykonawczych oznaczonych nr. [...] oraz nr.[...], uznać należało za niedopuszczalną, co w konsekwencji rodzi konieczność jej odrzucenia stosownie do przepisu art. 58 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.