Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. skarżąca Z. G., reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania sądowego, z uwagi na to, że po wznowieniu postępowania na wniosek strony, decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej uchylił zaskarżoną do Sądu decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i umorzył postępowanie w sprawie.
Pismem procesowym z dnia 9 sierpnia 2013 r., pełnomocnik skarżącej cofnął skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej zwana: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Uznając, iż pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 9 sierpnia 2013 r. oznacza cofnięcie skargi i nie znajdując podstaw do uznania tego cofnięcia za niedopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., należało postępowanie sądowe wywołane skargą umorzyć.