Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 października 2005 r. skarżący A.B. i C.D. - Sp. j "A" w B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na "bezczynność organów administracji oraz na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...].
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej wniósł o jej odrzucenie z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie skarga nie przysługuje oraz, ewentualnie, o oddalenie skargi, bowiem zarzuty zawarte w skardze nie zasługują na uwzględnienie
Z treści skargi oraz odpowiedzi na skargę wynika, że skarga dotyczy wyniku kontroli z dnia [...] wydanego przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej. Postępowanie kontrolne przeprowadzone zostało w okresie od 18 maja do 16 czerwca 2005 r. w firmie A.B. i C.D. "A" Sp j w B., w zakresie zgodności z prawem przywozu towarów dopuszczonych do obrotu na polskim obszarze celnym lub mających inne przeznaczenie celne oraz obrotu towarami pochodzenia zagranicznego i przestrzegania przepisów prawa dewizowego za 2003 r. Po przeprowadzeniu przedmiotowego postępowania kontrolnego, w części IV wyniku kontroli z dnia 26 lipca 2005 r. pouczono kontrolowaną jednostkę o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w części dotyczącej przestrzegania przepisów Prawa dewizowego, natomiast w zakresie należności celnych poinformowano, że wynik kontroli, stosownie do postanowień art. 27 ust. 2 ustawy o kontroli skarbowej, zostanie doręczony Naczelnikowi Urzędu Celnego celem stosownego rozpatrzenia.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 1) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 2) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;
- 3) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 4) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3)
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, w składzie orzekającym, podziela opinię Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej co do tego, iż kwestionowany wynik kontroli nie rodzi po stronie kontrolowanej Spółki żadnych konkretnych i bezpośrednich obowiązków. Wskazuje on wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa, a to oznacza, iż nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego, bowiem nie można go zakwalifikować jako aktu albo czynności z zakresu administracji publicznej Jak słusznie podkreślono w odpowiedzi na skargę, dopiero od decyzji wydanej przez Naczelnika Urzędu Celnego, nakładającej na skarżącą Spółkę obowiązki w zakresie należności celnych, skarżący będą uprawnieni wnieść odwołanie do organu drugiej instancji, a następnie - skargę do sądu administracyjnego.
Odnosząc się natomiast do zarzutu skarżących dotyczącego bezczynności Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, należy stwierdzić, iż jest on bezzasadny, bowiem z akt administracyjnych niniejszej sprawy wynika wyraźnie, że organ prowadzący postępowanie kontrolne udzielił pismem z dnia 30 sierpnia 2005 r. odpowiedzi na pismo skarżących z dnia 9 sierpnia 2005 r., w którym wezwano organ do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie pozostawał bezczynny.
Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę jako nienależącą do właściwości sądu administracyjnego należało odrzucić.