Uzasadnienie
"M.-P." spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w S. (zwana dalej: "Spółką") w piśmie z dnia 10 września 2018 r. złożyła w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie (zwanym dalej: "Sądem") skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia 1 sierpnia 2018 r. nr [...] na wezwanie Przewodniczącego
Wydziału I do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w wysokości [...] zł, Spółka zwróciła się z wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu PPPr o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 10 stycznia 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 779/18 referendarz sądowy odmówił przyznania Spółce prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd po rozpoznaniu sprzeciwu wniesionego przez Spółkę na postanowienie referendarza sądowego, postanowieniem z dnia 22 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 779/18 utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
W związku z powyższym ponownie wezwano Spółkę do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 10 kwietnia 2019 r.
Dodać należy, że Spółka w piśmie z dnia 22 marca 2019 r. cofnęła skargę na ww. decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302
- - zwanej dalej: "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie do brzmienia art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z przytoczonej regulacji prawnej wynika, że skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga m.in. uiszczenia stosownej opłaty. Jeśli strona skarżąca nie uiści wpisu od skargi, wówczas jest zobowiązana to uczynić na wezwanie przewodniczącego, w wyznaczonym przez niego terminie. W razie niewykonania wezwania przez stronę skarżącą, skarga zostanie odrzucona przez sąd.
Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został prawidłowo doręczony osobie uprawnionej do odbioru przesyłki w dniu 10 kwietnia 2019 r. Wobec tego, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 17 kwietnia 2019 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie wykonała ww. wezwania, to skargę należało odrzucić.
Na koniec zaznaczyć należy, że Sąd miał na uwadze, że strona skarżąca mogła skutecznie cofnąć skargę wyłącznie wtedy, gdyby wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, tzn. gdyby Sąd stwierdził, że skarga była dopuszczalna i nie zawierała braków, które uniemożliwiałyby nadania jej dalszego biegu (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2012 r., sygn. akt II OSK 928/12, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro w rozpoznawanej sprawie skargę należało odrzucić z powodu jej nieopłacenia przez skarżącą, to oświadczenie o cofnięciu skargi należało uznać za bezskuteczne i nie mogło doprowadzić do umorzenia postępowania sądowego.
W orzecznictwie powszechnie aprobowany jest pogląd, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tj. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. W przypadku nieopłacenia skargi dochodzi do odrzucenia tego środka zaskarżenia (art. 220 § 3 p.p.s.a.), a nie umorzenia postępowania z uwagi na jego cofnięcie - art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 lutego 2019 r., sygn. akt I OZ 122/19, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tych okolicznościach, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz art. 58 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.