Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego działając jako organ egzekucyjny wszczął postępowanie egzekucyjne w stosunku do majątku K. S. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Wójta Gminy. Obowiązek objęty tytułem wykonawczym dotyczył podatku rolnego za lata 2001- 2004 w wysokości [...] zł. Następstwem doręczenia K. S. odpisu tytułu wykonawczego było dokonanie zajęcia jej świadczenia emerytalnego. Zobowiązana na podstawie art. 33 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wniosła zarzut w sprawie prowadzenia egzekucji, wskazując jako podstawę zarzutu błąd co do osoby zobowiązanego. Wierzyciel wypowiedział się w kwestii podniesionego zarzutu postanowieniem z dnia [...]. orzekając o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu. W konsekwencji tego postanowienia Naczelnik Urzędu Skarbowego postanowieniem z dnia [...] nr [...] uznał za nieuzasadniony zarzut błędu co do osoby zobowiązanego.
Rozpatrujący sprawę, w wyniku zażalenia K. S., organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...]. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarżąca K. S. podniosła zarzut naruszenia prawa poprzez potwierdzenie błędnego stanowiska wierzyciela. Strona poinformowała w skardze, że nie jest spadkobiercą po zmarłym bracie dlatego brak jest podstaw do obciążenia jej zaległościami brata z tytułu podatku rolnego. Powyższa okoliczność, zdaniem skarżącej jest podstawą do uchylenia lub zmiany zaskarżonego postanowienia.
W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wnosząc o oddalenie skargi poinformował Sąd, że postanowieniem z dnia [...] nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z uwagi na stwierdzenie wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nadto Organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu egzekucyjnego zostały wydane zgodnie z treścią art. 34 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje.
Przedmiotem wniesionej skargi było postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]., którym organ ten utrzymał w mocy postanowienie organu egzekucyjnego uznające zarzut błędu co do osoby zobowiązanego za nieuzasadniony. Jednakże jak wynika z odpowiedzi na skargę oraz postanowienie z dnia 26.10.2005r. postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko K. S. zostało umorzone bowiem wierzyciel błędnie wskazał podstawę prawną należności - brak wydanego orzeczenia w sprawie obowiązku wskazanego w tytule wykonawczym, nadto nie wskazano podmiotu, u którego powstało zobowiązanie. Wymienionie postanowienia zostało wydane w oparciu o art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji który stanowi, że postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli egzekucja administracyjna lub zastosowany środek egzekucyjny są niedopuszczalne albo zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo że obowiązek taki ciążył na wierzycielu.
Wprawdzie w rozpatrywanej sprawie organ odwoławczy twierdzi, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, gdyż z wypowiedzi wierzyciela wynika, że nie zachodzi w sprawie błąd co do osoby zobowiązanego a wypowiedź ta jest dla organu egzekucyjnego wiążąca, jednakże w ocenie sądu, w sytuacji kiedy postępowanie egzekucyjne w ogóle nie powinno się toczyć z uwagi na przyczyny wymienione w postępowaniu z dnia 26.10.2005r. umarzającym postępowanie egzekucyjne wobec K. S.. W obrocie prawnym nie mogą pozostawiać rozstrzygnięcia w kwestii osoby zobowiązanego noszące cechy rozstrzygnięć bezprzedmiotowych jako że postępowanie egzekucyjne nie może się toczyć gdyż tytuł wykonawczy został zwrócony wierzycielowi.
Z tej przyczyny Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit.c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 wymienionej wyżej ustawy.