Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie decyzją z dnia 10 sierpnia 2011 r. nr [...] uchylił w całości decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Szczecinie z dnia 20 stycznia 2010 r. nr [...] i ustalił W. S. zobowiązanie podatkowe z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2005 w wysokości [...] zł od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie [...] zł.
W piśmie z dnia 8 września 2011 r. W. S. - reprezentowana przez adwokata M. D. - wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na ww. decyzję z dnia 10 sierpnia 2011 r.
W dniu 3 października 2013 r. do Sądu wpłynęło pismo Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie informujące, że w dniu 4 września 2013 r. do organu wpłynął wniosek W. S. o wznowienie postępowania podatkowego zakończonego decyzją Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie z dnia 10 sierpnia 2011 r. nr [...] i w dniu 3 października 2013 r. organ na podstawie art. 245 § 1 pkt 1 w zw. z art. 240 § 1 pkt 8 oraz art. 244 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2012, poz. 749 ze zm.) uchylił w całości dotychczasową decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji i umorzył postępowanie w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 8 października 2013 r. umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art.205 § 1 i § 2 p.p.s.a zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej od Dyrektora Izby Skarbowej.
Postanowienie doręczono organowi dnia 14 października 2013 r. pełnomocnikowi Skarżącej dnia 17 października 2013 r.
Pismem datowanym 10 września 2013 r. a nadanym na poczcie 8 października 2013 r., wpływ do Sądu 9 października 2013 r. strona skarżącą cofnęła skargę.
Zażaleniem datowanym 18 października 2013 r., wpływ do Sądu 21 października 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Szczecinie zaskarżył postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013 r. w części dotyczącej zasądzenia od Dyrektora Izby Skarbowej w Szczecinie na rzecz strony skarżącej kwoty [...] zł tytułem poniesionych kosztów postępowania zarzucając naruszenie art. 201 § 1 p.p.s.a poprzez przyjęcie, że umorzenie postępowania nastąpiło z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych.
Z takim oczywistym zażaleniem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Z okoliczności sprawy wynika, że podstawy uwzględnienia skargi przez organ podatkowy nie stanowił art. 54 § 3 p.p.s.a zatem w sprawie nie ma zastosowania art. 201 § 1 p.p.s.a w sprawie zwrotu kosztów postępowania.
Przypomnieć należy, że stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Stosownie zaś do art. 200 p.p.s.a w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw a stosownie do art. 201 zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
W rozpoznawanej sprawie, zdaniem Sądu nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe, jednakże nie z uwagi na wyeliminowanie z obrotu decyzji będącej przedmiotem skargi, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. tj. w ramach tzw. autokontroli organu, ale na skutek wyeliminowania przez organ administracji publicznej decyzji w trybie nadzwyczajnym tj. wznowienia postępowania na wniosek Skarżącej, co powoduje, że sprawa ze skargi na decyzję wydaną w trybie zwykłym, jaka zawisła przed sądem w sensie materialnoprawnym istnieje nadal, jednakże sąd administracyjny został pozbawiony przedmiotu kontroli, gdyż będąca nim decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego.
Wobec powyższego, Sąd za zasadne uznał uwzględnić zażalenie Dyrektora Izby Skarbowej w zakresie kosztów postępowania sądowego i uchylić pkt II postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2013r
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.