Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 14 lutego 2013 r. odrzucił skargę M. M. przeciwko Dyrektorowi Izby Celnej w przedmiocie zwrotu podatku akcyzowego. Po rozpoznaniu wniosku skarżącego, sąd postanowieniem z dnia 4 marca 2013 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym w postaci ustanowienia radcy prawnego A. K. Ustanowiony w sprawie pełnomocnik w piśmie z dnia 16 kwietnia 2013 r. sporządził opinię prawną o niezasadności wnoszenia skargi kasacyjnej od ww. postanowienia przedmiocie odrzucenia skargi. Pełnomocnik poinformował, że opinia została przedstawiona skarżącemu, a następnie omówiona podczas spotkania w kancelarii. Nadto, na piśmie tym skarżący uczynił adnotację, że: "rezygnuje z odwołania skargi".
M. M. w piśmie z dnia 23 kwietnia 2013 r. wniósł skargę kasacyjną od ww. postanowienia. Skarga ta została sporządzona i podpisana przez M. M. W piśmie tym poinformował także, że zrezygnował z pomocy prawnej radcy prawnej A. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Na podstawie art. 173 § 2 p.p.s.a. skargę kasacyjną może wnieść strona. Niemniej, stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a.,skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Natomiast, art. 178 p.p.s.a stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z powyższego uregulowania prawnego wynika, że strona, która nie zgadza się z postanowieniem wydanym przez wojewódzki sąd administracyjny ma prawo je zaskarżyć poprzez wniesienie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jednakże ustawodawca w przytoczonym art. 175 p.p.s.a. wprowadził tzw. przymus adwokacki, stanowiąc, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, a w sprawach podatkowych przez doradcę podatkowego. Przez "sporządzenie" należy rozumieć napisanie i podpisanie skargi kasacyjnej. Niesporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną ze wskazanych osób jest brakiem formalnym skargi. Ustawodawca w art. 177 § 1 p.p.s.a. ustanowił także wymóg złożenia skargi w sądzie, który wydał zaskarżony wyrok, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Podkreślić należy, że z przytoczonych przepisów wynika, iż na posiedzeniu niejawnym sąd nie bada skargi kasacyjnej pod względem merytorycznym, lecz sprawdza jedynie, czy skarga kasacyjna spełnia warunki formalne, tj. czy została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika i, czy została wniesiona w ustawowym terminie.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt sprawy, w pierwszej kolejności zauważyć należy, że ustanowiony z urzędu profesjonalny pełnomocnik M. M. pismem z dnia 17 kwietnia 2013 r. złożył opinię o braku podstaw do jej wniesienia. Natomiast, skarżący w dniu 23 kwietnia 2013 r. osobiście sporządził i podpisał pismo procesowe, które de facto stanowi skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w przedmiocie odrzucenia skargi. Dodać należy, że skarżący nie zachował ustawowego terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął w dniu 23 marca 2013 r., tj. po trzydziestu dniach od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia z uzasadnieniem.
Wobec tego, mając na uwadze okoliczność, że skarga kasacyjna wniesiona przez skarżącego nie została sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, a także okoliczność, iż została wniesiona z uchybieniem terminu, należało uznać ją za niedopuszczalną i - na podstawie art. 178 p.p.s.a. - orzec jak w sentencji.